‘Zijn het niet vooral de moslims?’ Meestal wordt binnen vijf minuten zo'n stelling neergelegd als feit. Dezelfde reactie krijg ik van docenten, lokale politici en zelfs vrienden die niet in Nederland zijn geboren. Maar is dat eigenlijk terecht?

Laat ik beginnen met mijn eigen middelbare school. Hartje Gelderland, agrarische omgeving, zo mogelijk een van de witste scholen van Nederland. Hier werd een docent op het matje geroepen vanwege herhaaldelijke homofobe uitspraken, werd het verspreiden van een gratis nummer van Expreszo tegengehouden door de directie en was ‘homo’ een veel te populair scheldwoord onder leerlingen. Allemaal brave witte mensen, maar homofobie was aan de orde van de dag.

Ook als homoseksualiteit in de media wordt gebracht, zie ik negatieve reacties uit alle hoeken komen. Op Twitter werden de twee zoenende mannen in GTST door velen bekritiseerd. Net als grote groepen mensen online boos waren op K3 met hun liefdesboodschap in ‘Soms houden prinsesjes van prinsesjes’. Lees maar eens terug en zie wat voor mensen daar zo krachtig op reageren. Mensen met diverse achtergronden misschien, maar witte Nederlanders in de ruime meerderheid. 

'Veel overwegend witte scholen zeggen dat het onderwerp bij hen niet speelt'

Zelfs BN’ers met een voorbeeldfunctie hebben nog openlijke problemen met homoseksualiteit: Frank de Boer zei als trainer van Ajax dat homo’s niet bestaan in het profvoetbal omdat ze een andere motoriek hebben, in een talentenjacht ben je volgens Babette Labeij en Tony van de Berkt jr. al snel te vrouwelijk om in een boyband te mogen. En Johan Derksen en René van der Gijp deden tenenkrommend homofobe uitspraken in Voetbal International. Ik geloof niet dat deze bekende mensen islamitisch of bicultureel zijn.

Hoe zit dat op scholen? Zijn de gastlessen op multiculturele scholen wezenlijk anders door de reacties? Ja, soms wel. Dat is niet altijd makkelijk en soms is de afkeuring nogal uitgesproken. Maar op witte scholen bots ik vaak tegen een muur van ontkenning en gewenst gedrag. Achteraf zeggen docenten mij dat de problemen er wel zijn, maar dat deze voor onze komst nauwelijks besproken werden. Op een overwegend witte school in Wassenaar pleegde een leerling in 2013 zelfmoord nadat hij langdurig gepest werd om zijn ‘anders zijn’. Er zijn geen voorspellingen voor te bedenken, iedere school heeft zijn eigen problemen en iedere klas is weer anders.

En vergeet niet: er zijn regelmatig scholen midden in de Schilderswijk of met multicultureel samengestelde klassen, die het voorlichtingsteam ieder jaar uitnodigen. Waar we welkom zijn, waar we fantastische lessen geven. En dat vormt toch een schril contrast met veel overwegend witte scholen die zeggen ‘bij ons speelt het onderwerp niet’. 

'Homofobie wordt niet opgelost met xenofobie'

Dit jaar riep Mark Rutte op om ‘normaal te doen’ in zijn open brief, en noemde hij homofobie schaamteloos iets dat uit het buitenland komt. Zijn oplossing: ‘Ga weg’. De PVV doet precies hetzelfde: homofobie als iets allochtoons wegzetten. Hun samenwerking met het openlijk homofobe Front National van Marine Le Pen laat zien dat dit symboolpolitiek is, die in de praktijk weinig waard is. Homo’s worden voor een politiek karretje gespannen, maar aan een kritische blik op zichzelf en de eigen achterban ontbreekt het. Het idee dat witte Nederlanders alles al hebben opgelost, geeft een vals gevoel van gezag over anderen en getuigt tegelijk van een blinde vlek.

Ik weiger die rol mee te spelen. Verspreid alsjeblieft geen haat in mijn naam. Homofobie wordt niet opgelost met xenofobie – als problemen die je tegenover elkaar wegstreept. Je kunt niet de ene minderheid meer rechten geven ten koste van andere minderheden. Homofobie, de angst voor een maatschappij waarin de LHBT+-gemeenschap een gelijkwaardige plek heeft, is een maatschappelijk probleem. Dat pak je maatschappijbreed aan, niet door nog meer onderscheid te creëren. Wat we nodig hebben is wederzijds begrip en steun, tussen alle groepen: intersectionaliteit. Plus een grote spiegel, naar ieders eigen gedrag.

Dat zijn doelen waar niet alleen de politiek aan moet werken, maar die zeker ook aandacht verdienen in het onderwijs. Daarom draag ik dat begrip, los van politieke partijen en voorkeuren, uit in onze voorlichtingslessen.

Meer lezen of zelf interesse om voorlichter te worden? Neem eens een kijkje op de Facebook-pagina van Voorlichting COC Haaglanden.

Foto: Mgr. Madhatter