De titel verbaasde me al enigszins. 'De christenhomo'. Het RD spreekt dus over verschillende soorten homo’s. Zo hebben we ook de moslimhomo, de jodenhomo en de katholieke homo. En in een ander segment de kantoorhomo, de hipsterhomo, de geitenwollensokkenhomo of de horecahomo.

Laat ik jullie eerst – met enig cynisme – vertellen waar het stuk over gaat. Het vertelt het verhaal van twee jongens, Robert en Peter, die allebei hun ontwikkeling als homo in een gereformeerde kerk doormaakten. Elk verhaal begint met een bijzondere zin: ‘Hij [Peter – red.] komt rond z’n veertiende tot de conclusie dat hij anders geaard is, mede na lessen over seksualiteit in het reformatorisch voortgezet onderwijs…’ En dan die van Robert: ‘Op de lagere school merkt Robert dat hij anders is dan klasgenoten…’

Lessen over seksualiteit in het reformatorisch voortgezet onderwijs? Ik heb nog nooit lessen over seksualiteit gekregen tijdens mijn tijd op de reformatorische school. Biologie, dat wel, maar dat kwam bij lange na niet in de buurt van voorlichting over enige vorm van geslachtsgemeenschap.

'Heb ik door de verkeerde bril gekeken de afgelopen jaren?'

Het verhaal vertelt ook hoe de jongens elk hun ‘homo-zijn’ openbaar maken aan hun ouders en omgeving. Er wordt heel goed mee omgegaan. Liefdevol en betrokken. Peter gaat vervolgens naar een maatschappelijk werker uit gereformeerde kring en een psycholoog – van Eleos, een instelling voor gereformeerde geestelijke gezondheidszorg. Robert gaat naar een contextueel therapeut, die hem helpt uit de negatieve spiraal te komen.

Beide jongens komen later in aanraking met een bijbelstudie-groep. Een organisatie die onlangs nog kon rekenen op grote ontzetting bij een meerderheid van de Kamer. Reden was dat de initiatiefnemers geloven dat God homo’s die Jezus willen volgen ‘ertoe oproept om geen seksuele relatie aan te gaan met iemand van hetzelfde geslacht’. Er wordt beschreven dat de deelnemers het een verademing vinden om deel te nemen aan deze groep. Ook wordt hierbij genoemd dat er financiële steun nodig is, met een link naar de website. Hint?

Er vindt een goed gesprek plaats met een ouderling en een pastoraal werker en bij de dominee wordt er openheid en begrip ervaren. Zelfs tijdens een huisbezoek is het onderwerp aan de orde geweest, waarbij er wel gewezen werd op de zonden die ermee gepaard zouden kunnen gaan. Ook bij enkele bevriende gemeenteleden is het onderwerp bespreekbaar. Er is zelfs een jongerenavond in de gemeente georganiseerd over het onderwerp.

Tot nu toe een heel mooi en fantastisch artikel. En wat een vooruitgang in de gereformeerde kringen, vind je niet?! Een hele openbaring; ik waan mij Alice in Wonderland. Heb ik dan door een verkeerde bril gekeken de afgelopen jaren?

Maar de aap komt – aan eind van het stuk – toch uit de mouw. Beide jongens zijn alleenstaand. Beide jongens erkennen dat de Bijbel beschrijft dat er geen ruimte is voor een relatie als je homo bent. Bijbelstudie doen. Dat sluit andere doelen – lees: verliefdheid of gevoelens als spanning – uit.

‘Het enige wat in dit artikel druipt is propaganda uit gereformeerde hoek’

Natuurlijk ben ik blij voor beide jongens dat ze heel positief en goed worden ontvangen door ouders, omgeving en kerk. Of is het allemaal te mooi beschreven? Te veel een sprookje? Fictie?

Waarom plaatst het RD dit rozengeur-en-maneschijnartikel? Dit stuk waarin dé ideale christenhomo voor de gereformeerde kerk beschreven wordt? Is het reclame voor de bijbelgroep, waar geld nodig is? Om aan te geven bij jongeren dat er gereformeerde instellingen zijn waar je terecht kunt als je christenhomo ben? Waarom worden bepaalde zaken expliciet benadrukt? Ja, het is goed dat er instellingen zijn waar men terecht kan, maar het is niet goed om een relatie te verbieden.

Petje af voor Peter en Robert, die celibatair leven en daardoor wél welkom zijn in de kerk. Maar seks is – naar mijn idee – iets natuurlijks. Oké, je ervan onthouden scheelt misschien een aantal keren de gang naar de soa-kliniek. Het enige wat druipt in dit artikel is propaganda uit de gereformeerde hoek.

Dan ben ik liever de ongelovige Thomas, de Madhatter die zijn eigen weg gaat. Zonder kerk. Zonder contextueel gereformeerde therapeut. Met zo nu en dan een soa.

Aanstaande vrijdag om 15:00 uur doet Peter zijn verhaal op Radio 1 in de rubriek 'Persoonlijk gesprek'.

Foto: Peter van der Wal