Als de wereld om je heen snel verandert, kan ik me best voorstellen dat je niet alles bij kunt benen. En ook dat je sommige veranderingen als bedreigend of ‘verdrietig’ ervaart, om de hoofdredactie van het Reformatorisch Dagblad te citeren. Uiteraard mag je van alle ontwikkelingen in de samenleving en politiek vinden wat je vindt, maar je kunt het ook té bont maken.

‘Het huwelijk heeft bij protestanten geen voetstuk nodig, zeker niet in de kerk’

Om te beginnen zou ik willen zeggen: wake up to reality. We leven nu eenmaal in een samenleving met zeer uiteenlopende seksuele voorkeuren. Dat feit hoef je niet te omarmen, maar je kunt het niet blijven ontkennen, vooral omdat we echt overal voorkomen, ook in álle kerken. Ook onder lesbo’s en homo’s bestaat de behoefte om voor elkaar te zorgen en dat goed te kunnen regelen. De makkelijkste manier om dat te doen is nog altijd het huwelijk. Mooi dus dat dat is opengesteld. Die mogelijkheid optimaal voor elkaar te zorgen en naar elkaar om te zien, zou juist reformatorische christenen deugd moeten doen. Niemand meer die buiten de (huwelijks)boot hoeft te vallen. Ook in Duitsland is dat nu goed geregeld.

Wat is toch die obsessie van vooral strenggelovige christenen met het huwelijk? In het vijfhonderdste Lutherjaar hoef ik toch geen enkele protestant te herinneren aan de afschaffing van het huwelijk als sacrament? Dit instituut speelt als zodanig geen rol bij het zijn van een goed christen. Fijn dat het een en ander goed organiseert, maar het heeft echt geen voetstuk nodig en al zeker niet in de kerk. Juist dát zou ik een glijdende schaal willen noemen, die er aan voorbijgaat dat alle christenen eerst en vooral één zijn, omdat zij zijn gedoopt. Een goed protestant zou zich juist moeten verzetten tegen het huwelijk, binnen en buiten de kerk, als een instituut dat mensen uitsluit. Met de openstelling van het huwelijk doet het dat nog steeds…

Helaas, de hoofdredactie van het Reformatorisch Dagblad gooit liever alle ethische onderwerpen op één hoop, allemaal onder de noemer ‘hellend vlak’. En nog veel erger, het spreekt in hun commentaar met waardering over de wijze waarop in Oost-Europese landen de grondwet is aangepast, zodat alleen heteroparen hun recht op het huwelijk kunnen doen gelden.

'De hoofdredactie van het Reformatorisch Dagblad zou zich kapot moeten schamen'

30 juni jongstleden was het toevallig 4 jaar geleden dat er in Rusland een wet werd ingevoerd, die de ‘promotie’ van een afwijkende seksuele oriëntatie in de publieke ruimte verbiedt. Op de website meduza.io is een triest verslag te vinden van wat dit soort wetgeving sindsdien heeft betekend voor seksuele minderheden, die er, ik herhaal het nog maar een keer, nu eenmaal zijn. De hoofdredactie van het Reformatorisch Dagblad zou zich kapot moeten schamen juist over dit soort landen met zoveel waardering te spreken. Ik snap met de beste wil van de wereld niet waarom men dat zou willen: zoveel uitsluiting, zoveel isolatie, zoveel geweld. Elke christen zou moeten toejuichen wat bijdraagt aan de vermindering daarvan. Het is bitter hard nodig.

Foto: Mgr. Madhatter