Het is misschien goed om maar meteen te vermelden dat Gulpen gelukkig totaal buiten de Biblebelt valt, anders had deze column er heel anders uitgezien. Maar dat betekent niet dat het per se makkelijker is om in een niet al te gelovig dorp uit de kast te komen. In een dorp kent iedereen elkaar, en dat betekent vaak maar één ding: geroddel. Het duurt dan ook niet lang voordat je hier het laatste nieuws over Henk of Ingrid hebt gehoord. Daarbij is een dorp vaak nog een stukje ouderwetser of conservatiever dan een stad: door onze gracht in Gulpen vaart helaas geen bonte botenparade elke augustus. Oftewel: homo’s zijn hier lang niet zo zichtbaar als in een grote stad.

Maar of dat gelijk het einde betekent? Zeker niet! Ik kwam vrij jong uit de kast in Gulpen, rond mijn 15e, en heb er eigenlijk nooit problemen mee gehad. Wel voelde ik me ‘the only gay in the village’, en ging verder ook niet echt met andere homo’s om. Ik kende er destijds wel een paar, maar ruim de helft durfde niet uit de kast te komen. In het dorp heerst namelijk het gevoel dat jongens zich echt moeten transformeren tot mannen. Een dorp kent met name macho mannen. In een stad kun je eigenlijk – en mag je ook – veel vrouwelijker zijn. Alles is vaak iets truttiger dan in een dorp.

'In de grote stad ben je een nummertje, ergens tussen homo #ID3638 en #ID6969'

In Amsterdam is het 180 graden anders. Elk jaar tal van gayfeestjes, de gaybar is maximaal vijf kilometer verder, niks is te gek en op Grindr is de dichtstbijzijnde homo zeker niet zeven kilometer van je vandaan. As je dit zo leest, lijken deze ingrediënten het succesvoller en makkelijker te maken om uit de kast te komen. Er zou ook geen geroddel van komen – behalve binnen je eigen familiekring – en je bent eigenlijk gewoon een nummertje. Ergens tussen homo #ID3683 en #ID6969. Maar wil je wel een nummertje zijn? Dat zorgt waarschijnlijk alleen maar voor isolement en eenzaamheid.

Het allerbelangrijkste zijn dan ook je familie en vrienden. Zolang zij je accepteren zoals je bent, wat maakt de rest dan nog uit? Je hebt altijd steun en toeverlaat, en om de meningen van anderen hoef je je echt niet (meer) druk te maken. In de stad kun je dan misschien sneller jezelf zijn, zonder gekke blikken te krijgen, maar je bent wel ‘maar’ dat ene nummertje. In het dorp is het misschien lastiger jezelf te uiten, maar er is vaak wel een vriend of familielid in de buurt die je wil én kan steunen.

Of het moeilijker is om homo te zijn in een klein dorp dan in een grote stad? Wat mij betreft niet, zolang je maar de juiste mensen om je heen hebt verzameld. En laat precies datzelfde nu gelden voor de grote stad.

Nu ik het zo bekijk, is Gulpen eigenlijk net een wereldstad!

Coverfoto: Mgr. Madhatter