Eind jaren negentig werd de Amerikaanse Anastacia ontdekt door Lisa 'Left Eye' Lopez (TLC) in MTV-programma The Cut. Ze kreeg een platencontract bij Sony, bracht drie albums uit met een nummer 1-notering en scoorde grote hits met 'I'm Outta Love', 'Paid My Dues' en 'One Day In Your Life'. Het popicoon en haar unieke sound tilden daarbij hoogstpersoonlijk de populariteit van het gekleurde brillenglas naar een nieuw niveau.

Toch waren er ook zwarte bladzijdes. In 2003 werd er borstkanker vastgesteld bij de zangeres. Die overwon ze, maar in 2013 keerde de kanker opnieuw terug. Ze was echter niet uit het veld te slaan. Een jaar nadat ze opnieuw in remissie ging, kwam ze met "overwinningsalbum" Resurrection, dat voor de verandering vol stond met zelfgeschreven nummers. Nu, drie jaar later, is er Evolution, een album met een persoonlijke boodschap.

Je nieuwste album schijnt je persoonlijkste tot nu toe te zijn.
"Ik heb altijd persoonlijke muziek gemaakt, maar het is lang geleden dat ik een album heb gemaakt waarop mijn zelfvertrouwen zo goed naar voren komt. Op nummers als 'I'm Outta Love' en 'Paid My Dues' was die kracht al te horen. Nummers waarin ik zong dat ik nooit op zou geven. Afgelopen jaren probeerde ik vaak een comeback te maken, maar ik werd daarbij tegengehouden door mijn gezondheid. Het heeft een paar jaar geduurd, maar ik heb het gevoel dat ik nu weer helemaal terug ben. Het was een zware reis, heel erg zwaar, maar ik voel me weer Anastacia."

Heb je daarom ook het nummer 'Boxer' geschreven, waarin je zingt dat je een surviver by name bent en nooit het gevecht opgeeft. 
"Dat is inderdaad het ultieme Anastacia-liedje. Het nummer vertelt mijn levensverhaal. Ik weet dat er veel mensen rondlopen met soortgelijke problemen. Voor sommigen is het elke dag weer een gevecht om een lach op hun gezicht te toveren. Dat komt allemaal terug in dit nummer."

Veel LHBT's kunnen zich er geloof ik ook in herkennen. 
"Daar denk ik veel over na. Ik ben een groot supporter van de LHBT-gemeenschap. Ik wilde een nummer schrijven dat hen moed geeft. Van een van de laatste nummers op het album, 'Higher Livin', wil ik het liefst een belachelijke clubremix maken. Het boeit me niet hoe het nummer het in de hitlijsten gaat doen; ik heb mijn platenmaatschappij al laten weten dat dit mijn volgende single moet worden. Ik moet nog een passende dj zoeken: we need to remix the shit out of this! Ik hoop dat het nummer iets betekent voor mijn community, ik wil het horen in alle gayclubs."

Je schijnt ook een groot fan van drag te zijn.
'Oh my god! Enorm. Michelle Visage [sidekick van RuPaul in RuPaul's Drag Race - red.] is echt mijn girlcrush! Ik stuurde haar zojuist nog een foto van een soort pornotruck, bedekt met foto's van seksende mensen, met haar naam erop. 'Kijk meid, het is je tourbus', zei ik. Ik kreeg meteen antwoord: 'Die trut, die heeft ze gestolen!' We kennen elkaar al eeuwen en ik ben zo blij voor haar dat ze zoveel succes heeft met Ru. Die twee blijven compleet trouw aan waar ze voor staan. Trouwens, je zei net dat mijn nummer 'Caught in the Middle' je aan het Songfestival doet denken. Ik heb leuk nieuws voor je: ik sta binnenkort op het podium met Conchita Wurst. Een paar weken terug ontmoette ik haar voor het eerst en ik heb mijn manager direct gevraagd een samenwerking met haar op te zetten. Conchita is geweldig.'  

Je zingt sowieso vaak in gayclubs en liep in het verleden ook weleens mee met Pride Parades. Waar komt die support voor de LHBT-gemeenschap vandaan?' 
"Dat heeft alles te maken met hoe ik ben opgevoed. Mijn moeder is een theater- en zangdocent. Ze is open-minded en heeft haar kinderen vrij opgevoed. Haar theatervrienden liepen bij ons de deur plat. Er waren jongens die Sally heetten en meiden die zich Larry noemden. Er waren zwarte mensen, Aziatische mensen – iedereen kwam bij ons over de vloer en was volledig zichzelf. Het ging er niet over hoe donker hun huid was en of iemand een jongens- of een meisjesnaam had. Voor mij zijn die zaken nooit een issue geweest. Ik heb dan ook heel veel moeite met mensen die racistisch zijn of anderen pesten. Woedend word ik ervan. De gay-community heeft naar mijn mening altijd haar trots behouden. Ook tijdens alle vreselijke dingen die de afgelopen jaren zijn geroepen, en die nog steeds geroepen worden. De community straalt altijd een enorme positiviteit uit en daar hou ik van."

Iets heel anders: we hebben vernomen dat je voor je moeders 70ste verjaardag dragqueens hebt uitgenodigd die haar favoriete artiesten nadeden. Klopt dat?
'Dat heb ik aan Michelle te danken, het waren haar meiden. Ik belde haar en vroeg of ze mij wat dragqueens kon aanraden om uit te nodigen. Toen zei ze direct dat ze het zelf wel zou regelen. Mijn moeder is jarig op St. Patrick's Day [Anastacia's moeder is van Ierse komaf - red.], dus mensen willen dan vooral dronken worden. De meesten kunnen zich haar feestjes ook bijzonder slecht herinneren. Voor haar 70ste verjaardag nodigde ik mensen bij mij thuis uit voor een diner. Op een gegeven moment startte de muziek en verscheen er een dragqueen als Cher. Daarna volgden Barbara Streisand en Judy Garland. Er was zelfs iemand die mij nadeed.' 

En die was ook 1.57 meter? 
'Nee, die was wel twaalf keer zo lang als ik. Daarom ben ik ook zo boos als drags het beter doen dan mij.'

Lees het hele interview op Winq.nl

Tekst: Roel Janssen