De 14-jarige Alex is de beste maatjes met zijn toekomstige zwager Hendrik die bij hem en zijn ouders inwoont. Het is zijn veilige haven met wie hij kan stoeien in het bos, of een goed gesprek voeren. Verder heeft hij het moeilijk om zich staande te houden in het plattelandse leven. Mensen kijken raar naar hem. Het is duidelijk dat hij met zichzelf aan het struggelen is. Maar wat is het toch? Als Hendrik en zijn zus aangeven dat ze het huis uitgaan om in de stad te wonen, leidt dit tot een turbulente dag waarbij de nasleep van een potje voetbal met een groep jongens tot een climax zal leiden. Alex zal laten inzien wie hij is.

Je kreeg de opdracht voor deze film van de provincie Drenthe, dat moet bijzonder zijn geweest. 
'Het voelt een beetje als een kind in een snoepwinkel. Normaal stap je als filmmaker naar een fonds om geld te vragen, nu is het de omgekeerde wereld. Vorig jaar is Drenthe uitgeroepen tot de eerste Regenboogprovincie van Nederland. Mensen uit het westen denken vaak dat er in Drenthe alleen maar boeren onder hunebedden leven, maar dat is niet zo, haha! Het is belangrijk om ook in Drenthe te laten zien dat LHBT's getolereerd worden, maar accepteren is een ander verhaal.'

En wordt deze film door iedereen geaccepteerd?
'We hebben op acht verschillende locaties in Drenthe de film gemaakt, je merkte dat zelfs in de kleinste gemeenschappen de reacties positief waren. Wel is er ook een keerzijde. We wilden een mooie kerk uit Drenthe in de film laten zien, een stukje herkenbaarheid voor de provincie is natuurlijk leuk. Er waren echter kerken die dat niet zagen zitten. Die dachten dat we ze met deze film in een negatief daglicht zouden zetten.

De film heet 'Anders'. Plaats je daarmee mensen niet onbedoeld in een hokje?
'Eigenlijk is die titel inderdaad niet terecht. De film zou eigenlijk 'Normaal' moeten heten, dat was ook de eerste werktitel. Maar door de naam 'Anders' zet je een film wel meteen in een bepaalde context. Mensen zijn nieuwsgierig wat er precies anders aan is. Bovendien is het dan ook beter te vertalen in het Engels.' 

Hoe heb je ervoor gezorgd dat het onderwerp goed vertelt werd?
'Het moest allemaal in een halfjaar gebeuren. Dat was een behoorlijk pittige deadline. Ik vond het belangrijk in gesprek te gaan met mensen uit de LHBT-gemeenschap. Ik kwam in contact met COC Groningen & Drenthe en ik heb gesproken met Transgendergroep Nederland. Ze hebben me allemaal laten weten hoe belangrijk ze het thema vonden, maar ook hoe bijzonder ze het vonden dat er in Drenthe een film wordt gemaakt over dit onderwerp.'

Henk Nijmeijer zei al dat ze de Regenboogprovincie in Drenthe niet hebben bedacht voor LHBT's, maar voor de mensen eromheen. Was dat ook jouw doel met deze film?
'Zeker. Dat is een heel erg duidelijke missie. Henk zegt ook vaak: LHBT’s hebben zichzelf heus wel geaccepteerd, daar gaat het niet om. Het gaat erom dat de mensen eromheen op een andere manier naar ze gaan kijken. Vaak zitten vooroordelen zo erg vastgeroest.'

Anders gaat op 11 oktober in première. De film gaat verder draaien op verschillende scholen in Nederland.