Terwijl mijn homovrienden langzaam allemaal vriendjes beginnen te krijgen, slenter ik naar mijn zin al veel te lang alleen over straat, in de hoop om tegen mijn toekomstige levenspartner aan te botsen. Tevergeefs: ik ben al bijna toe aan mijn quarterlife crisis, bijna afgestudeerd, moet binnenkort mijn studio uit, moet een baan zoeken en heb geen idee wat ik precies wil. De wolkjes met vraagtekens spoken om me heen. Ontmoet ik een schattige Vietnamees? Ligt mijn toekomst in het buitenland? Val ik voor een onbereikbare droomman? Of verhuis ik gewoon weer terug naar Limburg ...?

Jullie kennen vast ook wel van die types die elk jaar twee of drie nieuwe relaties hebben. Dat is allesbehalve wat ik ambieer, maar blijkbaar hebben zij wel de skills om op de een of andere manier iemand voor langere tijd bij zich te houden. Wanneer ze dan eens een jaar single zijn, hoor je ze gelijk klagen: ‘Ik ben al eeuwig vrijgezel, ik heb écht een vriendje nodig!’ Inmiddels heb ik dan al vier keer met m’n ogen gerold.

‘Alles lijkt iets eenvoudiger wanneer je een vriendje hebt’

Hoewel ik eigenlijk niet mág klagen over mijn studentenleven, vraag ik me geregeld wel af hoe anderen het allemaal regelen. Hoe slaan zij hun man aan de haak? Waarom hebben ze nooit problemen? Hoe komen ze aan zo’n goede baan op zo'n jonge leeftijd? Zelf ben ik vrij ambitieus, maar ik heb niet het idee dat ik meteen aan de bak kan als ik klaar ben met afstuderen. Het lijkt soms allemaal iets eenvoudiger wanneer je een vriendje hebt dat je lief heeft, hier en daar steunt en soms advies geeft. Moet ik soms een stappenplan opstellen voor het bemachtigen van een partner? Is er geen PR-bureau dat ik kan inschakelen om mezelf te promoten bij leuke mannen?

Op Instagram of Facebook vraag ik me de laatste tijd vaak af: moet ik dit wel plaatsen? Vindt men dat niet vreemd? Knappen leuke mannen daarop af? Wie weet jaag ik wel een potentiële partner weg door iets te posten wat in hun ogen niet aanlokkend (genoeg) is. Iets in me zegt dat ik me hier eigenlijk helemaal niets van moet aantrekken, maar goed, mijn huidige aanpak werpt ook niet bepaald zijn vruchten af. En dan is er ook nog de offline Timo. Volgens mij moet je zowel over een succesvol online als offline profiel beschikken om geschikt te worden bevonden als partner.

Hoewel het kerstgevoel er hier met elke dag 30 graden nog niet echt in zit, is mijn plan wel om volgend jaar iemand mee naar huis te nemen met kerst. Voorlopig slenter ik dus nog maar even met geheven hoofd over straat, in de hoop dat ik tegen mijn droomprins aanbots. En lukt dat niet, dan moet ik nog wat extra tissues inslaan.

Coverfoto: Peter van der Wal