Ik was compleet van slag. Wat moest ik hiermee? Was ik dit? Had ik dit echt gedroomd? Het was inderdaad mijn droom, maar het had net zo goed een ‘bericht van buiten’ kunnen zijn. Ik wist er niet mee om te gaan. Een dag later viel ik huilend in de schoot van mijn moeder en vertelde ik mijn ouders alles.

Niemand vraagt erom anders te zijn dan de rest. Het is nu zeker een veel minder groot probleem lesbisch, homo, bi of transgender te zijn dan 35 jaar geleden. Gelukkig maar. Toch geldt nog altijd voor veruit de meeste mensen die LHBT zijn, dat er een tijd alleen wordt doorgebracht om het gegeven van een andere seksuele oriëntatie of genderidentiteit te kunnen accepteren. Ik – en ik schat velen met mij – hadden er nooit op gerekend. Het is als een ‘bericht van buiten’, een droom, of: een nachtmerrie die je onverwachts bezoekt en die alles op z’n kop zet; soms gelukkig maar even, soms jarenlang.

‘Dit was de weg die hij moest inslaan en dat deed hij, met alle risico’s van dien’

Dromen: we zijn er de afgelopen maanden veel mee bezig geweest in de voorbereidingsgroep van de Pink Christmas Kerkdienst. Elk jaar leggen we een roze vergrootglas op een ander deel van het geboorteverhaal van Jezus: dit jaar waren het Jozefs dromen. In het Evangelie naar Matteüs krijgt Jozef wel drie keer een ‘bericht van buiten’, in een droom. Omdat we dit verhaal zo goed kennen (of denken te kennen), valt het misschien niet meer op, maar wat Jozef, timmerman uit Nazareth, krijgt aangezegd is nogal wat. Hij moet zich ontfermen over een ongetrouwd zwanger meisje, die een kind zal krijgen dat de naam ‘God met ons’ zal dragen en hij moet er onmiddellijk mee vluchten omdat de high and mighty van zijn land zich door dit kwetsbare kind bedreigd voelen.

Toen wij de hele geschiedenis tot ons door lieten dringen, vroegen we ons met verbazing af hoe Jozef al deze berichten van buiten tot zich genomen moest hebben. Is dit niet veel te veel voor een gewoon mens? Jozef kon er hoe dan ook niet omheen. Dit was de weg die hij moest gaan en hij sloeg ’m in, met alle mogelijke risico’s van dien. Acceptabel was Jozefs situatie in zijn tijd bepaald niet.

Ik heb mijn bericht van buiten – of liever, mijn diep vanbinnen verborgen bericht – uiteindelijk omarmd. Het heeft geen zin je te verzetten tegen wie je bent. Als je dat doet, word je er uiteindelijk ziek van. Dat is geen leven. Maar hoe omarm je jezelf? Misschien helpt het – en ja, dat vergt een beetje moed – zo’n in eerste instantie vreemd bericht eerder als belofte te zien, dan als dreiging: de belofte van een ander leven, dat niet een dood spoor blijkt te zijn, maar het spoor van Gods liefde zelf.

Excuses. Het is een beetje een preek geworden. Maar het is dan ook bijna Kerst en ik ben niet voor niets dominee.

De Pink Christmas Kerkdienst vindt op zondag 17 december a.s. om 15.00 uur plaats in de Keizersgrachtkerk (Keizersgracht 566) te Amsterdam. Met Duo Wilde Orchidee (Irene Hemelaar en Paul Tijink), een vraaggesprek met Thony Kraamer en een column van Noud Fortuin.

Foto: Peter van der Wal