Zet de televisie of radio aan en het duurt niet lang voor je een nummer, reclame of film voorbij ziet komen die kerst verheft tot ‘the most wonderful time of the year’.

Voor velen is kerst inderdaad een periode van gezelligheid, die je doorbrengt met familie en vrienden. Maar wat als je geen familie, vrienden of kinderen hebt om bij aan te schuiven, bijvoorbeeld omdat je een oudere LHBT-persoon bent? Peter Schröder van Stichting de Roze Poort organiseert al jarenlang koffieochtenden in verschillende woonzorgcentra in Amsterdam, om ouderen met een roze randje met elkaar in contact te brengen. Dat lukt aardig; hij heeft al vele vriendschappen zien ontstaan.

'Veel van deze mensen zijn in de jaren tachtig een groot deel van hun vrienden verloren aan aids'

Voor deze speciale kerstbrunch in het Amsterdamse Lloyd Hotel sloeg hij de handen ineen met het Nationale Ouderenfonds en Frederik Bennis van Ouderen Gelderland. De aanwezige heren – en enkele dames – werden ontvangen in een chique zaal, met een rijkelijk gedekte tafel, om te genieten van een driegangenmenu. Een tomatensoepje vooraf, gevolgd door een sappige kipfilet met aardappelpuree en rode kool en als toetje chocoladevla met een royale toef slagroom. Er werd alles aan gedaan om de gasten in de watten te leggen en ze een heerlijke middag te bezorgen. Ook de wijn vloeide rijkelijk, zodat de gesmeerde keeltjes uit volle borst konden meezingen met de huisband; een aantal aanwezigen waagde zelfs een dansje.

Peter Schröder, De Roze Poort (links) & Frederik Bennis, Ouderen Gelderland

Volgens Bennis van Ouderen Gelderland hebben de roze senioren in Rivierenland het best moeilijk. In de regio wonen veel gereformeerden, waardoor homoseksualiteit over het algemeen niet erg geaccepteerd is. In de regio wordt wel een roze soos georganiseerd, die door zo'n vijfentwintig homomannen wordt bezocht. Bennis: ‘Langzaam maar zeker zie je dat ze uit hun schulp kruipen en voor de buitenwereld meer zichzelf durven zijn.’

Maar ook in Amsterdam zie je homoseksuele ouderen volgens Bennis sneller vereenzamen dan hetero senioren. ‘Deze mensen zijn boven de 60 en veel van hen zijn in de jaren tachtig een groot deel van hun vrienden verloren aan aids. Daardoor zijn ze erg in zichzelf gekeerd en leven ze teruggetrokken in hun flatjes op tweehoog. Op deze manier brengen we ze weer opnieuw met elkaar in contact en hopen we dat ze zich een stukje minder eenzaam voelen.’  

Paul: 'Ik moet het enthousiasme van mijn partner af en toe een beetje temperen.'Paul, 57 jaar
'Mijn partner Ronald en ik wonen in Amstelveen. Daar is helemaal niets te beleven voor homo’s, daarom gaan we regelmatig naar de koffieochtenden van De Roze Poort in woonzorgcentrum De Flesseman. Ronald en ik zijn 24 jaar samen en hij houdt van gezelligheid hoor. Kijk, daar staat hij te dansen met een andere man. Ik ben niet jaloers hoor. Soms moet ik zijn enthousiasme wel een beetje temperen, want hij kan wat wild zijn.'

‘Ik heb altijd in de kast gezeten. Pas nu kan ik er openlijk voor uitkomen dat ik homo ben’

'Het valt me trouwens op dat er maar weinig vrouwen zijn. Die potten willen nooit hè?! Die klitten allemaal samen, terwijl ik denk: we zijn toch allemaal gay? Ik heb altijd in de kast gezeten en pas nu kan ik openlijk voor mijn homoseksualiteit uitkomen. Daar geniet ik echt van, want het was moeilijk hoor. Tegenover mijn familie deed ik of er niks aan de hand was en op mijn werk verzweeg ik mijn geaardheid ook. Zeker in de jaren tachtig, toen aids opkwam, kroop ik verder terug in de kast. Er verschenen allerlei nare artikelen in bladen als de Panorama, waardoor ik bang was dat collega's ook zouden vermoeden dat ik aids had.'

Vrienden Frank (links) en Theo (midden).Frank (63)
'Ik had eens een poes die 24 jaar oud geworden is. De dierenarts noemde het een wonder, hij begreep er niets van. Nu heb ik een hondje dat erg ziek is en niet zo lang meer leeft. Ik vraag me af wat ik moet doen als hij overlijdt. Een hond dwingt me om te gaan wandelen, zo kan ik nog een praatje maken met mensen. Ik vind het allemaal maar moeilijk. Mensen van mijn leeftijd leer je niet zo snel meer kennen. Vroeger had je bars voor ouderen, maar die bestaan niet meer.'

Theo (77)
'Wat is eenzaamheid? Ook in een relatie kun je eenzaam zijn. Zelf heb ik een relatie met een man van 35 jaar. Sommigen hebben de moed niet om op iemand af te stappen. Vandaag ben ik hier met Frank, een goede vriend van me. Met hem ga ik regelmatig op stap, naar de Lellebel of naar het toneel. Mijn partner komt uit Oost-Europa en heeft niks met theater. Zelf heb ik vroeger regelmatig opgetreden als travestiet, in het theater en in films. Op Discovery Channel was ik eens te zien in een documentaire over Anne Frank. Ik heb nooit aan de top gestaan, maar wel overal aan geroken en dat deed ik met veel plezier. Donald Jones, met wie ik eens optrad, zei tegen me dat ik blij kon zijn dat ik niet heel erg bekend was, want je kocht er niks voor.'

Arnold Broekhoff
‘Ik ben hier samen met mijn partner Rijkjan, hij is 72. Zelf ben ik ambassadeur en oprichter van Zonder Stempel, een ontmoetingscafé van COC Nederland voor verstandelijk beperkten. In de jaren negentig was er geen plek voor homo's met een verstandelijke handicap in de gewone gayscene. Omdat ik zelf een beperking heb, dacht ik: als mij dat overkomt, moeten meer mensen daarmee te maken krijgen. Daarom richtte ik in 1998 deze organisatie op. We zijn begonnen in Haarlem en inmiddels zijn er 18 cafés in heel Nederland. Het gaat de goede kant op, maar ik merk dat er nog veel problemen zijn in de gehandicaptenzorg omtrent homoseksualiteit en seksualiteit.’

Djowi (48)
‘Mijn relatie is net gestrand en nu ben ik hier met mijn ‘vriendinnen’, zoals Herman, die nogal vrijpostig was bij homo-ontmoetingsplek De Nieuwe Meer. Ik erger me aan jongere mannen, vooral aan de jaloezie. In Suriname, waar ik vandaan kom, ben ik opgegroeid tussen de acht oudere zussen van mijn moeder en hier voel ik me niet jonger dan die geweldige mannen aan tafel. Het is toch heerlijk om hier met z’n allen te zitten?’

Ben je 50-plusser en wil je graag in contact komen met andere roze ouderen? De Roze Poort organiseert regelmatig koffieochtenden op verschillende locaties in Amsterdam.

Tekst en foto's: Rik Alexander / Coverbeeld: De Roze Poort