Uit de kunst

Jauke bestrijdt zijn onzekerheid met fotografie

Fotograaf Jauke de Boer

Leestijd: 4 minuten - door Rik Alexander op 24 december 2017

Op zijn veertiende begon Jauke met het schieten van selfies, maar niet omdat hij zichzelf zo knap vond. Hij werd erg gepest en het was voor hem een manier om te ontsnappen aan de realiteit en zijn onzekerheid; een soort uitweg naar een wereld waar van alles mogelijk is. 'Als je naar mijn foto's kijkt, zie je wie ik eigenlijk wil zijn.'

Ideaalbeeld
Jauke de Boer, een boomlange Rotterdammer van 26, groeide op in Ede. 'Ik weet niet of dat officieel tot de Biblebelt behoort, maar wij woonden in ieder geval naast een gerefomeerde kerk, die op zondagen druk werd bezocht door mensen met lange jurken aan en hoedjes op.'

Terwijl Jauke vertelt, lepelt hij melkschuim uit een groot glas koffie. ‘Op de middelbare school, eigenlijk van mijn veertiende tot mijn achttiende, werd ik heel erg gepest, om twee redenen. Ik hield me het liefst een beetje op de achtergrond, maar dat ging niet, vanwege mijn lengte. Ook ging ik altijd met meisjes om en dat vonden ze op school maar raar. Op den duur was ik daarom "die lange jongen, die ook nog eens gay was én een beetje nerdy". Het is weleens gebeurd dat ik in de schoolkantine zat en er dingen naar me werden gegooid.’

'Als iemand "homo" riep, dan negeerde ik dat en liep ik door'

Zelfexpressie
Fotografie werd voor Jauke een uitvlucht, een manier om zichzelf te uitten. Hij begon met een goedkope camera en maakte tot zijn achttiende regelmatig selfies die hij nabewerkte in Photoshop. Door de zelfportretten vergat de opgroeiende Edenaar de afwijzingen waarmee hij vaak te maken had. 'Door zelfportretten te maken, creëerde ik een persoonlijke plek waar alles mogelijk was, spelend en zoekend naar mijn eigen identiteit.'

Jauke de Boer Uit de Kunst
Zelfportretten van Jauke.

In dezelfde periode, op z’n vijftiende, komt Jauke uit de kast. De gevoelens voor andere jongens zijn er echter al sinds groep 6 van de basisschool. ‘Door een supertoffe jongen in mijn klas realiseerde ik me voor het eerst dat ik op een andere manier naar jongens keek dan mijn klasgenoten.'

Op school gingen al vanaf zijn veertiende de geruchten dat hij homo was, dus op den duur vond hij het niet meer nodig om het voor zich te houden. Hij verwachtte dat de hel zou losbarsten, maar ervoer eigenlijk verbazingwekkend weinig gedoe rond zijn coming-out. 'Dat komt ook door mijn vriendinnen destijds. Zij hebben me heel erg gesteund en het voor me opgenomen. Als iemand “homo” tegen me riep, dan negeerde ik dat altijd en liep ik gewoon door, maar ineens hielden die scheldpartijen op. Misschien hebben zij wel met een docent gesproken.’

Natuurlijk
De eerste keer dat de fotograaf in spe iemand anders op de gevoelige plaat vastlegde, fotografeerde hij een vriendin voor een witte muur met daarop een lamp gericht. Jauke: 'Toen vond ik dat heel mooi, maar nu is dat best gênant om terug te zien. Het haar, de make-up, de kleding.'

'Het fotograferen begon uit onzekerheid, die heb ik nog steeds wel'

In eerste instantie fotografeert hij alleen vrouwen, omdat hij die het mooist vindt. Totdat hij op Instagram een aantal mooie beelden van mannen ziet. ‘Mijn eerste mannelijke model kan ik me niet meer herinneren, maar tegenwoordig fotografeer ik eigenlijk alleen maar mannen, al is dat niet doelbewust.'

Jauke pakt er een laptop bij en opent op zijn website een fotoserie over Bastiaan*, zijn eerste naaktmodel. 'In het begin was dat wel even spannend, maar na tien minuten zakken die zenuwen weg. Bastiaan heeft een prachtig lichaam, met sterke, mannelijke vormen. Hij is hij geen danser of model, maar kan wel heel erg goed bewegen. Dat zie je terug in niet voor de hand liggende poses. Het is één grote natuurlijke beweging.’

Jauke de Boer Uit de Kunst

Jauke heeft geen vooropgezet plan met zijn model, hij laat het vaak van het moment zelf afhangen. Jauke kijkt naar iemand en vraagt zich dan af hoe hij zelf, als hij die persoon was, gefotografeerd zou willen worden. ‘Het fotograferen begon uit onzekerheid, uit vluchten naar een wereld waar alles mogelijk is. Dat heb ik nog steeds wel. Ik merk dat ik me vaak spiegel aan de persoon die ik voor de lens heb. In de manier waarop ik mijn modellen vastleg, zie je wie ik eigenlijk wil zijn.'

'Het gaat mij om de foto's waar mensen echt als zichzelf op staan, die niet te geposeerd zijn'

'Het zou tof zijn als ik van fotografie mijn beroep kan maken, maar nu doe ik puur wat ik leuk vind om te doen. Ik studeer nog en heb een bijbaan. Van geposeerde foto's houd ik niet. Een beetje een cliché, maar mensen moeten de camera vergeten en zichzelf helemaal durven geven. Pas dan hebben ze mijns inziens een mooie uitstraling. Dat is lastiger dan het lijkt. De foto's van Bastiaan zijn eigenlijk enorm geposeerd, maar lijken dat niet. Toen hij eenmaal begon met bewegen, vergat hij de camera. Hij was enorm geconcentreerd bezig met zichzelf.'

Het is voor Jauke de kunst om iedere foto een eigen stempel mee te geven. 'Dat Jauke-stempel is een beetje rauw, mysterieus en donker. Een vriend vroeg mij laatst om een LinkedIn-profielfoto te maken, zelfs daarin probeer ik dat stempel te verwerken. Tijdens een shoot maak ik ontzettend veel foto’s en de meeste daarvan zijn te geposeerd. Er zijn er maar een paar bij waar het model echt als zichzelf op staat en die probeer ik eruit te pikken.'

Jauke de Boer Uit de Kunst

Kat uit de boom
Zijn foto's hebben Jauke een hoop gebracht, maar hij kan nog steeds onzeker en verlegen zijn. 'Weet je: wat gebeurd is, is gebeurd. Wanneer ik nieuwe mensen ontmoet, vertel ik ze niet meteen dat ik ooit zo gepest werd. Dan probeer ik juist een frisse start te maken. Het is zonde als ik die last steeds op mijn schouders mee blijf dragen, daar zou ik mijn hele leven onder gebukt blijven gaan. Toch is het niet altijd makkelijk. Ik ben veel afgewezen en heb vaak het gevoel gehad dat ik dom was of er niet bij hoorde. Dat zit vrij diep, waardoor ik vaak de kat uit de boom kijk als ik in een omgeving kom waar ik niemand ken. Ik heb mensen nodig die me ergens in betrekken en dan kom ik los, maar dat heeft tijd nodig.'

Meer werk? www.jaukephotography.wordpress.com

* De naam Bastiaan is om privacyredenen gefingeerd.

In 'Uit de kunst' zetten we bijzondere kunstenaars in de spotlight. Ben jij een getalenteerde tekenaar, een fenomenale fotograaf of een begenadigd breier? Laat het ons weten via redactie@winq.nl.

Advertentie
Advertentie
Artikelen in dezelfde serie - Uit de kunst

“Kinderen vinden twee prinsen die verliefd op elkaar zijn heel normaal”

Igor Vrebac onderzoekt opnieuw het verschil tussen mannelijk- en vrouwelijkheid

"Er zit óók een soort Hollandse nuchtere heteroman in mij"

“Met ballonnen kaart ik maatschappelijke thema’s aan op vriendelijke wijze”

“Deze mensen hebben allemaal voor zichzelf gekozen”

“Mensen denken dat racisme iets is dat van ras tot ras gaat, maar het gaat zoveel verder”

Fahd Larhzaoui maakt voorstelling over de tijd na je coming-out

“Er is in onze maatschappij ruimte genoeg voor de overwinnaar”

“Door dat malle ouder worden, leer je toch wel echt dat less is more”

“Ik dacht dat de emancipatie van LHBTQ’s wel gestreden was”

Teun Seuren maakt collectie over homoseksualiteit en het geloof

Modeontwerpster Sabine Staartjes: van prooi tot paradijsvogel

“Steeds meer mannen slaan aan het breien”

Urgentie voor het vieren van diversiteit voelbaarder dan ooit

"Dansen doet altijd pijn, maar dat hoort bij het vak"

“Mijn foto’s zijn een sprookjesachtige perfectie in een wereld die niet bestaat”

'Dante vs. Mohammed Ali' beleeft wereldpremière tijdens NFF

Ryan Djojokarso nog één keer te zien met dansvoorstelling over homoseksuele gevoelens

"Ik verken de extreme uitersten van mijn persoonlijkheid"

“Homo’s zijn in heteronormatief oog nooit echt mannelijk”

Italiaanse mannen voor het eerst uit de kleren voor Sabrina van den Heuvel

Robin van der Haak maakte een film over queer zijn. Wat is dat precies?

Noah Valentyn fotografeert Amsterdam Pride-ambassadeurs

“Schilderijen van Marlene en Audrey moesten mooi zijn, dit was iets anders”

“We zijn het gewoon gaan doen, in elkaars trui en foto's schieten”

‘Ik werd ermee gepest, maar als ik danste, voelde ik me geen buitenbeentje'

Jochem Brouwer fotografeert de mode van Frank Govers

Een onthullend gesprek met producer, model en Insta-hunk Alexander Abramov

REINDIER is niet te stoppen – zelfs niet met een verlamde stemband

“In Roemenië hebben homo's letterlijk een dubbele agenda”

Fotografieduo Dario en Misja over de liefde, dromen en lastige modellen

“Ik probeer zoveel mogelijk homokoppels in mijn strips te plaatsen”

“Ik hoef niet origineel te zijn”

Van Defensiemedewerker tot dansfotograaf

Jauke bestrijdt zijn onzekerheid met fotografie

Bij hun geboorte leken Laurens en Yentl tweelingzussen, maar niets bleek minder waar

'Ik haal mijn inspiratie uit "onze" geschiedenis'

‘Veel porno is repetitief en slaapverwekkend’

‘In onze zoektocht naar wezenlijk contact komen we steeds verder van elkaar af te staan’

Sterresoet en Gale geven iconische beelden een gay makeover

Levenskunstenaars Gerald en Martijn zochten zichzelf en vonden elkaar

'Hetero's kunnen nog heel wat leren van LHBT's'

'Veel mensen hebben niet door dat je in slechts 24 landen mag trouwen'

'Fotograferen tijdens de Canal Parade is een feestje!'

'Ik had geen idee hoe ingewikkeld een coming-out eigenlijk is'

'Ook hetero's moeten aandacht besteden aan de situatie van Tsjetsjeense homo's'

Stephanie en Esther raakten alles en iedereen kwijt, maar vonden elkaar

'Ik dacht altijd dat Nederland het toonbeeld van vrijheid was'

'Ik ben opdrachten verloren omdat ik fetisjfoto's maak'

'Slechte foto's maken is met deze modellen onmogelijk'

Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 96

Deze keer: Van Gogh-directeur Axel Rüger en 10 jaar Queer Palm

Neem een abonnement

Geef cadeau