De gelijknamige roman van André Aciman, in Nederland verschenen als 'Noem me bij jouw naam', is een absolute aanrader. Het prachtig geschreven verhaal gaat over het langzaam toegeven aan de ontluikende gevoelens van iemand die zich het toestaat om voor het eerst echt verliefd te worden. Die eerste confrontaties met irrationeel gedrag en seksuele drang — het gevolg van rondvliegende hormonen — en meer in het algemeen het onontgonnen terrein van seks en sensualiteit is voor iedere tiener al een soort mijnenveld. Maar voor een intellectueel nieuwsgierige en muzikaal begaafde jongen die zich langzaam realiseert dat hij tot over zijn oren verliefd is op de zeven jaar oudere kerel die voor zijn vader werkt is dat natuurlijk helemaal moeilijk.

In het boek blijft het perspectief heel dicht bij de zeventienjarige Elio, het enig kind van de Amerikaans-Italiaanse professor Perlman, die is gespecialiseerd in de Klassieke Oudheid. Zonder dat hij het in het begin doorheeft, analyseert Elio elke toenadering, elk woord en elk gebaar van de Amerikaanse student Oliver, die gedurende zes weken in het palazzo van de familie logeert, zijn vader komt helpen en aan wie Elio zijn slaapkamer moet afstaan. Dit leidt uiteindelijk tot een stroeve vriendschap tussen de twee jongens, voordat het plotseling een serieuze relatie wordt.

Onderdrukt
Een roman die zich vooral in het hoofd van een personage afspeelt moet natuurlijk grondig bewerkt worden voor een film. Het elegante script is geschreven door veteraan James Ivory, die samen met zijn partner, de producent Ismail Merchant, de zogenaamde Merchant-Ivory kostuumdrama’s maakte. De homoklassieker Maurice, met een piepjonge Hugh Grant, is bijvoorbeeld van hun hand. Ivory, een expert in onderdrukte gevoelens, vindt ook hier altijd de juiste toon voor het materiaal.

Elio wil eerst doen alsof Oliver — die in het begin elk gesprek afkapt met een laconiek “Later!” — hem niets kan schelen, maar schoorvoetend begint hij meer tijd door te brengen met de knappe zomergast en probeert hij hem zelfs te koppelen aan een meisje uit het dorp. 

Overrompelende sensualiteit
De Italiaanse regisseur Luca Guadagnino, bekend van de overrompelend sensuele films Io sono l’amore en A Bigger Splash, allebei met Tilda Swinton, benadrukt in zijn beeldvoering hier vaak de afstand tussen de mannen, zodat het heel invoelbaar wordt dat ze om elkaar heen dansen. Wat zou Oliver denken? Wat wil en verwacht Elio? Hebben ze elkaar nou goed begrepen of is het wishful thinking? Wie zal de eerste stap durven zetten? Het camerawerk vertaalt in de film wat in de roman allemaal zo subtiel op papier staat.

Een zeldzame close-up wordt zo opeens wel heel intiem en het helpt enorm dat de Frans-Amerikaanse ontdekking Timothée Chalamet, die Elio speelt, een van de meest veelzeggende gezichten in de showbusiness heeft. Tegen het einde van de film is er een hartverscheurend moment waarin de regisseur Elio observeert in de winter, terwijl hij terugdenkt aan wat er de vorige zomer allemaal met Oliver gebeurd is. Elio zegt geen woord, maar toch versta je als kijker alles.

Call Me By Your Name draait vanaf 11 januari in de bioscoop. 

Tekst: Boyd van Hoeij