Hoewel ‘wonen in Vietnam’ misschien niet op de gemiddelde bucketlist staat, kan ik het een ieder van harte aanraden. Er gaat letterlijk een nieuwe wereld voor je open: alles hier werkt anders, ruikt anders, proeft anders en is anders. Ik ben ook een hechte vriendschap rijker. Kiki (Kieren) is 19 jaar, gay, geboren en getogen in Ho Chi Minhstad en – net als ik – student media en communicatie. Zijn Engels is verbazingwekkend goed en zijn favoriete app is Grindr.

Om me te helpen begrijpen hoe verschillend onze levens zijn, heeft hij me laatst een rondleiding door de stad gegeven, waarin hij me vertelde hoe het is om op te groeien als homo in dit communistische land. Wat mij daarbij al vanaf het begin opviel, is dat hij niet zoveel geeft om andermans meningen. Zo droeg hij tijdens de rondleiding bijvoorbeeld een T-shirt met de tekst ‘Sugar Daddy’. Toch kan hij niet altijd zichzelf zijn.

Kiki is bijvoorbeeld nog niet uit de kast gekomen bij zijn moeder en heeft geen contact meer met zijn vader. Hij is enig kind, wat een coming-out voor hem lastiger maakt. In de Vietnamese cultuur is het vanzelfsprekend dat de zonen voor het nageslacht zorgen. Zijn moeder komt daarbij uit Noord-Vietnam, dat als veel conservatiever dan het zuiden wordt gezien. Als Kiki een broer of zusje had gehad, was zijn angst om zijn moeder teleur te stellen stukken minder groot geweest.

'Als ik ervoor zou kunnen kiezen om hetero te zijn, zou ik dat niet willen'

Desalniettemin zit Kiki heel goed in zijn vel. Hij heeft al zeven relaties gehad, ook al duurden die maar hoogstens een week per stuk – het is hier vrij normaal om na een succesvolle eerste date meteen te spreken van een relatie, ik kan daarom ook met trots zeggen dat ik het afgelopen halfjaar al enkele relaties heb gehad.

Kiki nam me ook mee naar zijn favoriete gayclub, waar ik voor het eerst een echte dragqueenshow zag. Het blijft me verbazen hoe dit land tegelijkertijd zo vrij en tolerant, maar ook zo afgesloten en meelijwekkend kan zijn. In Nederland staat het je vrij om te strijden voor gelijke rechten of betere leefomstandigheden, voor jou en anderen; hier is het ondenkbaar om je tegen de staat te keren.

Ik vroeg Kiki of hij een trotse homo is. ‘Natuurlijk’, reageerde hij. ‘Ik ben zo geboren, het is deel van mijn identiteit. Als ik ervoor zou kunnen kiezen om hetero te zijn, zou ik dat niet willen.’

Ik vermoed dat de rechten voor LHBT+ personen hier in de nabije toekomst zullen verbeteren. Je ziet zoveel verschillende typen mensen op straat en iedereen wordt wel op de een of andere manier blootgesteld aan andere vormen van seksuele identiteit.

Het blijft daarbij belangrijk dat wij ook in Nederland continu blijven strijden voor gelijke rechten en acceptatie. Onze inspanningen en successen bereiken namelijk tevens de gebieden waar de situatie nog niet zo rooskleurig is als hier. Hopelijk durven jonge en oude LHBT’s in conservatieve landen daardoor langzaamaan de strijdbijl op te pakken, zodat ook jongens als Kiki, die net zoveel recht hebben om zichzelf te zijn als ieder ander, uit de kast durven te komen bij hun ouders.

'Tijdens de rondleiding droeg Kiki een T-shirt met de tekst "Sugar Daddy".'

Meer lezen? Hier vind je een overzicht van al Timo's columns.

Coverfoto: Peter van der Wal