We volgen Leila (Mouna Howa), een sexy advocaat uit Nazareth met een moslimachtergrond en haar beste vriendin en huisgenoot Salma (Sana Jammelieh), een lesbische dj uit een christelijke familie. De twee feesten erop los, zonder zich al te veel bezig te houden met hun religieuze achtergrond of de meningen van hun ouders en omgeving.

Hun leven komt op zijn kop te staan wanneer de strenggelovige moslima Nour (Shaden Kanboura) bij hen komt wonen. Zij verhuist naar Tel Aviv om te studeren, tot grote verontwaardiging van haar handtastelijke verloofde Wissam (Henry Andrawes). Wanneer diens afkeur aggressieve vormen begint aan te nemen, smeden de drie vrouwen een plan om hem een toontje lager te laten zingen. 

Woede
Conservatieve Palestijnen waren woedend op filmmaker Maysaloun Hamoud, die zich voor haar debuut rijkelijk liet inspireren door haar eigen leven en dat van haar vriendinnen. Hoe durfde zij een queerfilm te maken over Palestijnse vrouwen in Israël? Het leverde Hamoud zelfs doodsbedreigingen op, maar daar heeft ze weinig boodschap aan. Zij verzilverde met haar film reeds 14 nominaties op diverse internationale filmfestivals.

Bar Bahar behandelt zware thema's, maar doet dit met veel kracht. De vrouwen worden niet afgebeeld als slachtoffers, maar ook niet als eendimensionale, feministische archetypes. Hamoud had de titel van haar film niet beter kunnen kiezen.

Ondanks de soms wat rommelige en voorspelbare plot en de matige acteerprestaties van Sana Jammelieh, is Bar Bahar een prachtige schreeuw om aandacht geworden voor vrouwelijke onafhankelijkheid. Hamouds lef om deze film te maken verdient daarbij diepe bewondering.

Bar Bahar draait vanaf nu in de bioscoop.