Waar dat kuise vandaan komt, weet ik niet precies; mijn persoonlijkheid is allesbehalve terughoudend. Ook mijn familie is niet bepaald preuts, dus ik ben daarin altijd een beetje het buitenbeentje geweest.

Afgelopen week reisde ik door Japan. In Tokyo boekte ik een capsulehotel, met spa en sauna. Voor wie daar nog nooit van gehoord heeft, in een capsulehotel bestaat je ‘kamer’ uit niets meer of minder dan een matras. Je ligt als het ware in een kist van twee vierkante meter en slaapt met ongeveer 40 mannen in dezelfde zaal – vrouwen en mannen slapen hier uiteraard strikt gescheiden. Het klinkt misschien als een natte droom die uitkomt, maar bleek uiteindelijk vooral vrij onhandig. Het hotel was immers geen optie toen mijn Grindr-date en ik een match bleken.

Hoe dan ook, dit hotel beschikte dus over een spa en gezien ik hier volledig anoniem was, besloot ik in een opwelling dat het tijd was om daar voor het eerst mijn ‘blootangst’ recht in de ogen te kijken.

“Ik voelde me kwetsbaar, de grote mannenmassa’s probeerde ik te vermijden”

Eenmaal aangekomen bleek er geen weg meer terug. In de kleedruimte barstte het gelijk van de naakte mannen. De douches grensden ook nog eens allemaal aan elkaar; hokjes of schermpjes waren nergens te bekennen. Alles voelde eigenlijk onwennig: me voor het eerst publiekelijk uitkleden, douchen en aankleden met anderen om me heen.

Toen ik eenmaal de spa betrad, probeerde ik af te tasten waar de meeste mannen zich bevonden: bad of sauna? Hoewel het ergens heel ontspannen was om naakt te zijn, voelde ik me ook een beetje kwetsbaar; de grote mannenmassa’s probeerde ik aan het begin te vermijden. Het bad bleek vrij druk, dus het werd de sauna.

Eenmaal daar gleed de angst langzaam weg. Het voelde bijna als een soort verlossing. Misschien bleek ik eerder bang voor het onbekende, dan voor het laten vallen van mijn handdoek – al bleef die verigens aan het begin nog wel een tijdje over mijn schouders hangen, zodat ik me niet volledig naakt voelde.

De behoefte om te staren naar andere mannen had ik niet, die waren allemaal minimaal zo’n twintig jaar ouder. Ik had ook niet het gevoel dat ik zelf bekeken werd, dus de sfeer was heel ontspannen. Uiteindelijk is het niet bij één bezoekje gebleven.

Ik durf niet te zeggen of ik nu geheel van mijn preutsheid af ben. Als iemand me morgen meevraagt naar de naaktsauna, zou ik daar waarschijnlijk twee keer over na moeten denken. Misschien moet ik het gewoon wat meer tijd geven. Weet je wat: ik spring hier zo nog een keer in de sauna. Hopelijk keer ik dan binnenkort rein en schaamteloos terug naar Nederland. Wie weet durf ik dáár dan zelf ooit een keer naar de gaysauna.

Timo studeert Media, Informatie en Communicatie en volgt momenteel een minor in Ho Chi Minhstad, Vietnam. Hij komt uit een klein, beschermd dorpje uit Limburg en maakt zich druk om het dreigende verlies van vrijheid voor jonge homoseksuelen. In zijn columns deelt hij daarom zijn belevenissen als jonge gay student in de bruisende hoofdstad. Volg Timo's avonturen ook op Twitter en Instagram.

Coverfoto: Peter van der Wal