Roxeanne Hazes wint Edison-prijs

"Deze is voor ons kind"

Leestijd: 2 minuten - door Roel Janssen op 13 februari 2018

Haar vader won er al een in 1991, nu heeft Roxeanne Hazes zelf ook een Edison Award gewonnen. De zangeres ontving het beeldje voor haar plaat In Mijn Bloed als beste Nederlandstalige productie.

In een prachtige rode jurk, waarin haar zwangerschapsbuik goed te zien was, kwam Roxeanne Hazes het podium op om het beeldje in ontvangst te nemen. “Deze is voor de kleine.” De jury schrijft dat “Hazes zichzelf opnieuw heeft uitgevonden als kwetsbare popdiva die put uit rock, pop, levenslied, R&B en dance". "Onze monden vielen open.”

Op Instagram schrijft de zangeres: “Probeer nooit iets te overhaasten dat tijd nodig heeft om te groeien. Geduld is zoiets moois … In Mijn Bloed is mijn eerste kindje. Geboren uit liefde, onzekerheid, uit niet weten wie je bent of wat je wilt. Mijn album staat voor wie ik nu ben: ik weet wat het betekent om gelukkig te zijn.”

“Ik besef maar al te goed dat het saai is om perfect te zijn en dat ieder dieptepunt betekent dat er maar één weg is: omhoog!.”

Lees ook ‘Ik ben verloofd met een man, maar heb denk ik meer vriendinnetjes dan vriendjes gehad’

Natuurlijk zijn er nog veel meer prijzen uitgereikt in Amsterdam. Ronnie Flex ging met twee prijzen naar huis: in de categorie Hiphop en Beste Album. Nieuwkomer van het jaar werd NAAZ, zij kreeg ook de prijs voor Beste Videoclip.

Andere prijswinnaars zijn Chef’Special in de categorie Pop, Di-Rect (Rock), Yellow Claw (Dance), Thomas Azier (Alternatief), Tino Martin (Volksmuziek) en Wulf voor Beste nummer.  

WON!!! Voor mijn kind. 🤰🏻❤ @edison.pop

Een bericht gedeeld door ⚡️⚡️⚡️⚡️DOCHTER DRE⚡️⚡️⚡️⚡️ (@roxeannehazes) op

Probeer nooit iets te overhaasten dat tijd nodig heeft om te groeien. Geduld is zoiets moois. 3 jaar hard werken. Aan mezelf, aan mijn doelen. Prioriteit nummer één: Gelukkig zijn! 'In mijn bloed' is mijn eerste kindje. Geboren uit liefde, uit onzekerheid, uit niet weten wie je bent of wil zijn. Mijn album staat voor wie ik nu ben. De zoektocht naar mezelf is nog lang niet over. Ik leer elke dag. Maar ik weet inmiddels wat gelukkig zijn betekent. Wat liefhebben is en dat geduld altijd beloond wordt. Ik vergat tijdens mijn speech helemaal mijn producer te bedanken. Zonder Arno geen Rox. Net zoals ik weet dat er zonder Erik en mijn dierbaren geen Rox is. Zeker niet degene die ik nu ben. Zelfverzekerd en trots. Zij maken mijn zoektocht een stukje korter. Ik besef maar al te goed dat perfect zijn saai is en dat elk dieptepunt ook betekent dat er maar één weg is. Omhoog! ❤

Een bericht gedeeld door ⚡️⚡️⚡️⚡️DOCHTER DRE⚡️⚡️⚡️⚡️ (@roxeannehazes) op

Advertentie
Advertentie
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine #92

Deze keer: André van Duin, Dorian Bindels en 4 mannen over cosmetische ingrepen

Neem een abonnement

Geef cadeau