Nachtvlinders

“Ik hoop dat mensen geïnspireerd raken als ze mij zien”

Door host Kenneth van Cantina

Leestijd: 5 minuten - door Roel Janssen op 18 maart 2018

De ene na de andere nachtvlinder hangt uit angst zijn vleugels in de kast. Kenneth (28) gelukkig niet. Met torenhoge hakken en gewaagde outfits staat hij wekelijks aan de deur bij het feest Cantina in de Amsterdamse Marktkantine.

Je staat in de meest gewaagde outfits als host aan de deur bij Cantina, een heterofeest. Dat gaat allemaal goed?
“Ze zijn gelukkig heel erg open minded, de toiletten zijn bijvoorbeeld open voor iedereen. Bij de Marktkantine is het heel duidelijk: als mensen mij niet kunnen handelen, dan zijn ze niet welkom. Ik vind het tof dat je anno 2018 geen gayclub nodig hebt om jezelf te uiten en queer te kunnen zijn.” 

Je hebt meer dan duizend volgers op Instagram en ik denk dat veel mensen je wel herkennen, maar kennen mensen de echte Kenneth?
“Dat is niet de bedoeling, haha.”

Dan zijn we vrij snel klaar met dit interview.
“Er zijn veel mensen die me zien tijdens het uitgaan, maar je kunt niet met iedereen een vriendschap opbouwen. Sommige mensen zie je alleen in het nachtleven en dat is óók goed. Wat me wel opviel: ik heb anderhalf jaar in het buitenland gewoond, eerst in Berlijn en daarna in Mexico. Toen ik terugkwam, was ik bang dat ik niemand meer zou kennen uit het nachtleven, maar wat denk je? Het was eigenlijk nog hetzelfde clubje. Dat is het mooie aan het nachtleven.”

“Ik wil niet zo’n host zijn die bepaalt of mensen hip genoeg zijn”

Wanneer kwam je naar Amsterdam?
“Toen ik 23 was. Ik ben opgegroeid in Haarlem en voor mijn studie naar Amsterdam gekomen. Ik ging al langer naar feestjes in Amsterdam. Technofeestjes en raves, en zo. Ik dacht altijd dat studeren niets voor mij zou zijn, tot ik mensen ontmoette die heel erg hard feestten en ondertussen gewoon bezig waren met een master. Ik dacht: als die idioten dat kunnen, dan moet mij het ook wel lukken. Toen ben ik begonnen aan een studie Vrijetijdsmanagement.”

Was Amsterdam een bevrijding?
“Toen ik voor het eerst naar Amsterdam kwam, besefte ik pas dat er meer was dan die kroegjes in Haarlem. Dat meer mensen zich ‘anders’ kleedden en apart waren. Het was heel tof dat ik iets had waarmee ik mezelf kon identificeren.”

En toen ben je in het nachtleven gaan werken?
“Eerst achter de bar, maar je leert steeds meer mensen kennen. Helemaal als je er zo opvallend uitziet als ik. Mensen vergeten je niet snel. Bij de Marktkantine waren ze op zoek naar een nieuw team en ze wilden mij graag aan de deur hebben.”

“Bij Cantina word je aangemoedigd jezelf te zijn”

En hoe beviel dat?
“Ik voel me er heel welkom. Ik weet dat ze het tof vinden wat ik doe en waar ik voor sta. Je wordt aangemoedigd jezelf te zijn.”

Wie weiger je aan de deur?
“In principe is iedereen welkom, dat vind ik belangrijk. Ik wil niet zo’n host zijn die gaat bepalen of mensen hip genoeg zijn. Als je niet te erg naar de klote bent, ben je welkom. Als er groepen jongens naar binnen willen met een stereotype uiterlijk, dan ga ik wel altijd een gesprekje aan. Ze moeten wel vriendelijk zijn.”

En is het weleens uit de hand gelopen?
“Ik heb een keer een conflict gehad, maar dat was eigenlijk wel grappig. Die gasten waren al heel erg luidruchtig in de rij en vielen een meisje lastig. Toen kwamen ze bij mij en zei ik dat ze niet naar binnen mochten. Begonnen ze me uit te schelden dat ik homo ben en van piemels hou. Ik moest eigenlijk heel hard lachen, dat is niet echt iets nieuws. Ik besloot toch maar geen olie op het vuur te gooien en beveiligers erbij te halen.”

Tegenwoordig sta je ook op het podium. Hoe is dat zo gekomen?
“Klopt. Ze zochten performers, dat leek mij ook wel leuk om te doen. Daar hoefden ze geen andere partij voor in de arm te nemen. In mijn vriendenkring zitten veel dragqueens en creatieve mensen, die heb ik opgetrommeld en op het podium gezet!”

Je zei eerder dat je denkt dat een gayclub niet meer nodig is.
“Dat denk ik inderdaad. Door mensen zoals ik zijn ook hetero’s steeds meer gewend. Daarom denk ik dat de bescherming van een gayclub niet meer nodig is.”

Heb je het gevoel dat je overal zo vrij kunt zijn?
“Ik zoek natuurlijk wel de plekken op waar dat kan. Ik ga niet naar de Escape op een zaterdagavond om daar in een string op de dansvloer te huppelen. Ik weet waar ik moet zijn en waar ik bekenden tegenkom. De School, Shelter, dat soort plekken. Daar kan ik mezelf zijn en gewoon dansen in een onderbroek met kousen en een crop top.”

Wanneer ben je jezelf zo uitgesproken gaan kleden?
“Toen ik heel jong was, deed ik dat al. In de puberteit is dat wat minder geworden, toen probeerde ik wat normaler te zijn. Maar na de puberteit kwam het er toch weer uit.”

Waarom wilde je normaal zijn?
“Ik wilde wat meer bij de rest van de middelbare schoolkinderen passen. Het is niet altijd leuk overal uit te springen. Toen ik ouder werd, begon ik trots te worden op mezelf. In Berlijn heb ik mijn stijl eigenlijk pas echt geaccepteerd. Ik vind gewoon veel verschillende dingen leuk en een rok maakt me echt niet minder jongensachtig. Bovendien staat paarse lippenstift me gewoon heel erg goed, haha.”

Probeer je daarmee ook iets uit te dragen?
“Ik ben niet echt een activist, ga ook niet meedoen met een demonstratie, of zo. Maar ik hoop eigenlijk wel iets te bereiken door hoe ik mezelf kleed en gedraag. Ik ga mezelf niet verstoppen en ga gewoon op hakken en met lippenstift de bus in. Dan kun je drie keer kijken, maar je moet me maar respecteren. Als ik me in mijn buurt zo kleed, hoop ik dat andere mensen geïnspireerd raken en dat ook gaan doen. Misschien ben ik wel een soort activistisch uithangbord.”

“Zorg dat je een doel voor jezelf hebt als je naar Amsterdam komt”

Hoe belangrijk zijn nachtvlinders?
“Ik vind ze heel belangrijk. Als iedereen lekker zichzelf is – niet alleen in het nachtleven, maar ook in het straatbeeld – zet je op een simpele manier een voorbeeld. Wij zijn hier en je went er maar aan. Misschien vind je het raar, dat mag, maar je past je maar gewoon aan ons aan. Wij zijn hier en we blijven.”

Tot slot: denk je dat veel jongeren zichzelf verliezen in het nachtleven?
“Dat kan natuurlijk. Er zijn veel verleidingen en het weekend duurt de hele week. Er is altijd wel iemand in de stemming een fles wodka open te trekken. Vooral als je jong bent, is het makkelijk jezelf daarin te verliezen. Ik denk dat het belangrijk is een doel voor ogen te hebben als je naar Amsterdam komt. Een studie, je werk. En als je van het nachtleven de focus wilt maken, zorg er dan voor dat je daar een positieve bijdrage aan kan leveren in plaats van dat je alleen maar naar de klote gaat.”

Advertentie
Advertentie
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine #93

Deze keer: Jeangu Macrooy en Sean Hayes

Neem een abonnement

Geef cadeau