15 liedjes waarvan je dacht of hoopte: die ken ik van het Songfestival

Leestijd: 8 minuten - door Jaap Bartelds op 02 mei 2018

De ene oorworm is de andere niet: er zijn tal van liedjes waarvan je zéker dacht te weten dat je ze kent van het Eurovisie Songfestival. Maar dat is dus helemaal niet zo! Dat taxi-liedje van Vanessa Paradis bijvoorbeeld, of die hippige Roemeense jongens van O-Zone: géén Eurovisie. En zo zijn er meer, veel meer…

O-Zone – Dragostea Din Tei

Je mag het eigenlijk niet zeggen, maar wat mode betreft liepen de voormalige Oostbloklanden altijd een beetje achter op de rest van Europa. Tot ver in de jaren nul gingen jongens van Roemenië tot Moldavië geblondeerd of met spikes door het leven en droegen ze opvallend schreeuwerige knalkleuren waar TLC in 1994 jaloers op zou zijn geweest.

Overigens gingen de jongens van O-Zone - uit Moldavië dus - niet alleen nogal luidruchtig gekleed, ook hun muziek ging standaard in de overdrive ("Mahiejahiiiii, Mahiejahoooo"). Rihanna ging later nog aan de haal met dat aanstekelijke melodietje uit het refrein, maar toen was de rest van de wereld O-Zone allang weer vergeten.

Nana Mouskouri - Quand tu Chantes

In het rijtje van verzonnen namen voor niet-bestaande dragqueens duikt naast Marga Brult, Cecile de la Tourette en Annie Temeier steevast Punana Mouskouri op. De echte Nana had ook wel iets weg van een travestiet, met haar loodzware haar (een pruik?) en dito brilmontuur.

Liefhebbers van de betere klassieke muzak kennen Nana natuurlijk van haar grootste hit, ‘Only Love’, waarop ze koerde dat het een aard had. ‘Quand Tu Chantes’ was andere koek, namelijk een suikerzoete Songfestival-kletskop. Het koortje zing je zo mee. Nana scoorde er een hitje mee in 1976, toen ze de achttiende positie haalde in de Nederlandse Top 40.

Vulcano – Een beetje van dit, een beetje van dat

Ken je die reclame voor Heinz sandwich spread nog, uit de jaren tachtig?

Ik hou van lekker fris, ik hou van lekker anders
Ik hou van lekker anders, lekker fris
Ik hou van bruin, ik hou van wit
Ik hou van brood waar fris op zit
Dus wat ik steeds op tafel zèèèhèèèhèèèt
Is lekkere frisse sandwich spread!!!

Nou, dat liedje is dus NIET van Vulcano, zoals velen dachten. Het klinkt wel als twee druppels water. Dit is precies wat muziek met iemand doet: het legt verbindingen in je hoofd die er niet zijn.

Vulcano scoorde hits met ‘Als je haar maar goed zit’ en met de kneiter hieronder die enorm doet denken aan de Heinz-reclame. Ze werden er tweede mee tijdens het Nationaal Songfestival in 1983, maar kwamen dus nooit écht uit voor ons land.

Eiffel 65 – I’m Blue (Da Ba Dee Da Ba Daa)

Als Daft Punk de Bijenkorf was, zou je Eiffel 65 nog het beste de Primark kunnen noemen. Het door autotune volledig verknalde ‘I’m Blue’ was de poor man’s versie van Daft Punks ‘Around the World’, met als bonus een slechte rip-off van de robotact in de begeleidende video.

Maar toch: na één keer luisteren kom je niet meer van het deuntje af en dat is toch een typische verdienste van de gemiddelde Songfestival-hit. Eiffel 65 zou in 1999 zeker niet hebben misstaan op het zangfestijn.

Vanessa Paradis – Joe le Taxi

In de tweede helft van de jaren tachtig werden de Songfestival-acts steeds jonger, met dank aan de veertienjarige Sandra Kim. Zij won in 1986 met haar op vol volume gezongen ‘J’Aime La Vie’. Wat volgde was een hausse aan tiener-acts, waar de Songfestival-organisatie al snel korte metten mee maakte.

Het door Vanessa Paradis vanachter het spleetje tussen haar tanden gekweelde ‘Joe le Taxi’ had in 1987 het antwoord op Sandra Kim kunnen zijn.

Baba & Roody – Hacka Tacka Music

Hoewel het Eurovisie Songfestival in alle 62 jaar dat het wordt uitgezonden min of meer kreunvrij is gebleven, gold voor veel acts het aloude motto: sex sells. Het duet van Baba & Roody had ongekend hoge ogen gegooid in 1979, met het door Baba (of was het Roody) gezongen ‘Hacka Tacka Music’.

De reggaedeun ging niet veel verder dan ‘I LIKE it, I LIKE it, it’s BIG, it’s BIG', gevolgd door een orgastisch duellerende Baba en Roody. Hier had een act bij gemoeten waarin Baba of Roody (of in ieder geval de dame in kwestie) halverwege het lied haar kleding af had kunnen werpen, om het optreden te vervolgen in pikant ondergoed.

Pay TV – Refrain Refrain

Dit is een metalied over hoe je een Eurovisie-lied zou moeten schrijven. Pay TV stuurde het in voor de Zweedse voorrondes in 2005, maar een cursus Songfestival-liedjes schrijven werd niet op prijs gesteld door de jury. Eens kijken wat er allemaal te pas komt aan de ultieme Eurovisie-klapper:

We steal
A melody
Take some clichés
The easy way to make it sound OK

Next
Write a text
Not too complex
Skip the message and stick to B.S.

Making a hit can be easy
Just put together the standard pieces

Refrain, refrain, refrain, refrain
And we're repeating it again, again and again.

Matia Bazar – Ti Sento

Over het ultieme Eurovisie Songfestival-lied gesproken: ‘Ti Sento’ van Matia Bazar komt in de buurt. Gezongen in gepassioneerd Italiaans, uit een tijd dat nog niet (bijna) alles in het Engels werd gezongen: 1986. Zangeres Antonella Ruggiero heeft de perfecte schreeuwstem waarmee ze heerlijk uithaalt, maar nog veel belangrijker: er zit zo’n typische Eurovisie-modulatie in het lied.

Dat ene tandje erbij in het tijdloze nummer zorgt ervoor dat ‘Ti Sento’ vast onderdeel is geworden van deze niet-bestaande Songfestivalgeschiedenis. Zin in bloedende oren? Zet dan de gabberversie van Scooter op, die Antonella wist te strikken om haar eigen lied om zeep te helpen.

David Hasselhoff – Looking For Freedom

Een lied over vrijheid, eenheid en liefde, bezongen in zoveel clichés: dat móét wel een Songfestival-song zijn. En aangezien het best oké is om internationale artiesten in te huren (Céline Dion deed ooit mee voor Zwitserland), had David Hasselhoff zeker mee kunnen doen.

Maar David stond met dit lied te shinen tijdens een ander Europees hoogtepunt. Bij de val van de Berlijnse muur klom hij er bovenop en zong zijn lied live voor het oog van de hele wereld. En zo associëren we deze b-acteur toch een beetje met de Europese eenwording, een gedachte die uitstekend past bij die van het Songfestival.

Dotan – Home

In een parallel universum waar Dotan geen trollenleger heeft maar échte fans, had hij ongetwijfeld hoge ogen gegooid met zijn trommel-epos ‘Home’. Songfestival-fans zijn immers dol op trommels en marsjes. Het folky refreintje paste bovendien prima in de trend van 2014 om overal een Avicii-achtig sausje overheen te gieten.

Mr. Blobby – The Mr Blobby Song

Hoe zat dat ook alweer in 2008? Hadden de Britten de Teletubbies gestuurd? Was het Bob de Bouwer? Of misschien Mr. Blobby uit dat irritante BBC-kinderprogramma? Herinneringen kunnen nogal eens door elkaar heen lopen als het gaat om idiote novelty-hits. In werkelijkheid – ja, dit is dus écht gebeurd - waren het de buren van de Britten die het Eurovisie Songfestival totaal niet meer serieus namen.

Die Ieren kwamen met een act waarin een pluche kalkoen genaamd Dustin de hoofdrol speelde. Die kwam in het jaar na de in cellofaan verpakte travestiet Verka Serduchka uit Oekraïne en twee jaar na de overwinning van de bizarre hardrock-act van Lordi. Wat gekte betreft had Mr. Blobby er dus zomaar gewoon echt kunnen staan.

Armi & Danny – Love You Tender

YouTube lijkt al eeuwen te bestaan, maar de videodienst ging toch echt pas van start in 2005. Als een van de eerste viral video’s ging deze fraaie dansact van de Finse Armi & Danny de hele wereld over. De choreografie die de dansers hier uitvoerden, was erotisch bedoeld, maar werkte voornamelijk op de lachspieren.

‘Love You Tender’ stamt uit 1978 en was voorgoed van de wereld verdwenen als niet iemand het via het opkomende YouTube aan de vergetelheid had ontrukt. Veertig jaar later is het vooral een grote verrassing dat dit prachtige duet niet uit de Eurovisie-koker komt. In plaats daarvan stuurde Finland Seija Simola met het lied ‘Anna Rakkaudelle Tilaisuus’. Gemiste kans…

The Cheeky Girls – Cheeky Song (Touch My Bum)

Bedenk iets geks, kijk of het scoort en verzin vervolgens tientallen variaties op hetzelfde thema. Halverwege de jaren negentig stonden de hitlijsten vol stoute liedjes met titels als ‘Max Don’t Have Sex With Your Ex’, ‘Kiss Where the Sun Don’t Shine', ‘Sex on the Beach’ en ga zo maar door. Iets verderop in de tijd - we hebben het nu over 2002 - had dit quasi-grappige en quasi-erotische billenlied prima mee kunnen doen.

Patricia Paay – Sim Sala Bim

Dit is een instinker. Je hoort namelijk Patricia Paay een cover zingen van een van de vier winnaars in 1969, Lulu. Die brak vijf jaar daarvoor door met haar eigen cover van ‘Shout’ en is nu nog steeds bekend van haar hilarische gastoptredens op tv, onder andere in Absolutely Fabulous. In 1969 deelde Lulu de eerste plaats met Lenny Kuhr en haar ‘Troubadour’, de Franse Frida Boccara en Salomé uit gastland Spanje. Lulu zong een lied genaamd ‘Boom Bang-a-Bang’.

Eind jaren zestig zong Patricia Paay Nederlandstalige liedjes met een hoog bakvisgehalte. Ze hadden titels als ‘Grote Katastrofe’, ‘O, Wat Was Jij Groen’ en ‘Je Bent Niet Hip’. In 1969 bracht ze haar eigen versie uit van ‘Boom Bang-a-Bang’ onder de naam ‘Sim Sala Bim’. De tekst is heerlijk archaïsch en had heus gescoord als niet Lulu, maar zij het lied had gezongen in Spanje. Beetje jammer misschien voor Lenny Kuhr, maar je kunt nu eenmaal niet met twee liedjes meedoen. 

Petula Clark – Downtown

Op haar Wikipedia-pagina had groot kunnen staan: “Met de evergreen ‘Downtown’ versloeg Petula Clark de concurrentie ruimschoots tijdens de negende editie van Eurovisie Songfestival in 1964, waarna levenslange roem en eeuwigdurend muzikaal succes volgden." Maar ‘Downtown’ ís dus helemaal geen Songfestival-winnaar, terwijl het liedje zich daar juist zo goed voor leent.

Overigens was het nog veel leuker geweest om Mrs. Miller over te vliegen voor een deelname aan het festival. Die zong in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw covers van bekende hits uit die tijd. Het probleem daarbij was: Mrs. Miller kon helemaal niet zingen. Een van haar bekendste covers is 'Downtown', dat zij hoogstpersoonlijk voorzag van een neusfluit-intermezzo. Luister en huiver!

Advertentie
Advertentie

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine #91

Deze keer: acteur Majd Mardo, Michiel van Erp en een Berlin special

Neem een abonnement

Geef cadeau