Uit de kunst

“Schilderijen van Marlene en Audrey moesten mooi zijn, dit was iets anders”

Kunstenaar Hayo Sol

Leestijd: 3 minuten - door Roel Janssen op 08 juli 2018

De Amsterdamse popart-kunstenaar Hayo Sol exposeert en verkoopt zijn schilderijen van Audrey Hepburn en Marlene Dietrich over de hele wereld. Zelfs prins Albert van Monaco heeft er eentje in zijn paleis hangen. Nu heeft hij iets bijzonders aan zijn werk toegevoegd: Over the Rainbow, een serie schilderijen die je raakt.

Hayo Sol begon dertien jaar geleden met schilderen. “Daarvoor werkte ik ook als acteur en was ik purser. In 2005 heb ik mij volledig op het schilderen gestort”, vertelt hij als ik hem ontmoet in zijn studio en appartement in Amsterdam. Wat het eerste opvalt? Het staat bomvol poppen, schilderijen en spullen van Marlene Dietrich en andere beroemde artiesten.

Ik kom om het schilderij te bekijken dat hij maakte van het moment dat twee Iraanse jongens werden vermoord wegens hun geaardheid. Maar eerst moet ik weten waar die Marlene Dietrich-obsessie vandaan komt. Ze is overal. “Marlene was de eerste om te erkennen dat ze een middelmatige actrice was, maar ze was ongekend populair. Ze kende alle mensen die belangrijk waren, deelde het bed met John F. Kennedy. Ze was biseksueel, al heeft ze dat nooit officieel gezegd. Ze is mijn muze.”

De wereld van Popart
Na te werken als acteur in reclamefilmpjes, theaterproducties en zelfs een kleine rol in GTST, ging hij in 2003 naar New York om een acteeropleiding te volgen. “Bij mijn moeder op zolder liggen stapels schilderijen die ik in mijn jeugd maakte, abstract en nu niet meer om aan te zien. In New York was ik voor die acteeropleiding, maar mijn aandacht werd getrokken door alle kunstenaars die daar rondliepen.”
Hij raakte geïnspireerd door werk van Andy Warholl. “Ik bedacht dat ik terug wilde naar het schilderen. Niet abstract zoals vroeger, maar in de richting van popart. Wel anders dan hoe anderen het al deden.”

Hij besloot metaalverf en Swarovski-stenen te gebruiken. “Zilver en goud geven een mooie reflectie, dat werkt op een doek. Er ontbrak echter iets op mijn schilderijen. Op een dag stond ik op een roltrap in de V&D en toen wist ik het: kristallen. Ik ben gaan kijken of je kristallen überhaupt op een doek kon plakken, dat ging goed. Swarovski-kristallen zijn met een platte achterkant te koop. In mijn onderbewustzijn heeft mijn liefde voor Marlene Dietrich ook hier meegespeeld: zij droeg altijd kristallen op haar jurken.”

“Als ik Marlene of Audrey op doek zet, moet het mooi zijn. Het moet glamour uitstralen. Dit was iets heel anders. Het hoefde niet mooi te zijn”

Over the Rainbow
“Je moet natuurlijk oppassen dat het geen kerstboom wordt, dat risico loop je met kristallen.” Een kerstboom is het niet, zeker niet zijn nieuwste werk Over the Rainbow. Een van de schilderijen uit die reeks is een schilderij van de Iraanse jongens Mahmoud Asgari and Ayaz Marhoni. In 2005 werden zij op zestienjarige leeftijd publiekelijk geëxecuteerd vanwege hun seksuele geaardheid. Hayo: “Met een vriend  van mij, Jerry, had ik het een paar jaar geleden over die jongens. Hij deed zijn shirt uit en liet zijn tattoo zien. Daarop waren de contouren van die jongens te zien. Het moment dat de jongens, met een strop om hun nek, geëxecuteerd werden, had hij op zijn lijf getatoeëerd. Als eerbetoon.”

Hayo kreeg het idee daar ook iets mee te doen. Met dezelfde techniek als hoe hij Marilyns en Audreys op het doek zet, maakte hij een schilderij van de twee jongens. “Ik heb de kristallen op hun blinddoek geplakt. De strop is nu in de kleur roze, de internationale gaykleur. Ik heb het doek eerst aan Jerry laten zien, die begon direct te huilen. Hij vond het waanzinnig.”

“Als ik Marlene of Audrey op doek zet, moet het mooi zijn. Het moet glamour uitstralen. Dit was iets heel anders. Het hoefde niet mooi te zijn, maar het moest wel een bepaalde schoonheid uitstralen. Ik denk dat dat gelukt is.” Na het schilderen van de twee Iraanse jongens, volgden meer ideeën. Hij bundelde het tot Over the Rainbow, een schilderij van de moord op de Amerikaanse president Kennedy en een van een Syrische vluchteling op een Turks strand. Uiteindelijk worden het er tien.

Het schilderij van de Iraanse jongens wil hij laten zien aan de wereld. Het moet een reizend stuk worden door (gay)musea in de wereld. Uiteindelijk wordt het stuk geveild voor een organisatie voor LHBTQ-daklozen in Amerika.

Benieuwd naar meer werk van Hayo Sol? Check het hier

Advertentie
Share on
Share on

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine #90

Deze keer: Nicolaas Veul, kale knapperds en de mannen van Queer Eye

Neem een abonnement

Geef cadeau