interview

"Ik verken de extreme uitersten van mijn persoonlijkheid"

Acteur Lars Brinkman over 'The Bitchboy Project'

Leestijd: 5 minuten - door Rik Alexander op 02 september 2018

Wat definieert mannelijkheid en wat betekent het om een echte man te zijn? Acteur Lars Brinkman (24) gaat in zijn voorstelling The Bitchboy Project op zoek naar de vrouwelijkheid binnen zijn man-zijn, om zo uiteindelijk alle kanten van zichzelf te omarmen. "Hoe cliché het ook klinkt, door deze voorstelling heb ik geleerd dat ik oké ben zoals ik ben."

Op het moment dat we Lars bellen voor een interview is hij hard aan het werk. Hij is in Antwerpen, waar hij meewerkt aan de organisatie van het Vlaamse TheaterFestival. Lars: "Het festival bestaat uit de hoogtepunten van het vorige culturele seizoen. Ik interview de acteurs en gezelschappen hiervoor en op die manier krijg ik een mooie inkijk achter de schermen." Brinkman stond zelf ook op de bühne in België. Nadat hij de acteursopleiding aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten had afgerond, vetrok hij naar Leuven om daar The Bitchboy Project te maken.

"Tijdens mijn acteursopleiding paste ik zelfcensuur toe"

"Mijn voorstelling begon eigenlijk als een onderzoek. Ik was benieuwd wat er zou gebeuren als ik alles mocht zijn wat ik wilde zijn. Dus zonder in labels te denken van man of vrouw. Die vraag ontstond tijdens mijn studie. Er waren docenten die me zeiden dat ik krachtiger en zwaarder moest worden als performer. Dat interpreteerde ik als: ik moet een echte jongen zijn en me mannelijker gedragen. Daardoor onderdrukte ik de vrouwelijke en elegante kant die ik in mij heb en paste ik zelfcensuur toe." De acteur herinnert zich een specifieke repetitie: "De regisseur zei dat in deze scène een echte man en een echte vrouw gespeeld moesten worden, die hevig verliefd op elkaar werden en ik dacht alleen maar: ik bén geen echte man en wat is dat eigenlijk: een echte man?"

Tijdens zijn eindexamen gesprek vertelden Lars’ docenten dat ze het gevoel hadden dat hij zijn ware ik niet liet zien en niet zichzelf was. Dat kwam hard aan en met die kritiek wilde hij aan de slag, maar toen was de opleiding al afgerond.

The Bitchboy Project
© Pieter Gellings

De afgestudeerde acteur vertrok naar Leuven in België, waar hij de kans kreeg om zijn voorstelling te maken en de vragen waar hij mee worstelde te onderzoeken bij het VAART-festival van fABULEUS/Artforum. "Dat was soms een heel eenzaam proces, waarbij ik erg op mezelf was aangewezen. Het lukte me om helemaal tot de kern te komen en mezelf te leren kennen op emotioneel, seksueel en fysiek vlak. Ik leerde mijn harde en zachte kant kennen en die te ontwikkelen."

"Ik wil mijn publiek niet iets makkelijks voorschotelen, maar ze in mijn wereld meenemen door ze te verwarren, uit te dagen en te verleiden tegelijk"

Toen Brinkman The Bitchboy Project maakte, had hij in eerste instantie bedacht om tegen het publiek te spreken. Hij zou ze in de voorstelling vertellen over de dingen waar hij mee worstelde, maar gaandeweg kwam Lars erachter dat hij dat niet mooi vond, dat het niet goed werkte: "Het moest gaan om fysieke transformaties, dus hield ik het bij beeldtaal. Ik verken de extreme uitersten van mijn persoonlijkheid en lichaam en deel mijn fantasieën met de mensen in de zaal. Ik wil mijn publiek niet iets gemakkelijks voorschotelen, maar ze meenemen in mijn wereld, ze uitdagen, verwarren en tegelijk verleiden in de hoop dat ze nadenken over wie ze zelf zijn."

The Bitchboy Project
© Pieter Gellings

Tijdens het maakproces heeft Lars een wijze les geleerd: "Door deze voorstelling heb ik gevoeld dat ik oké ben hoe ik ben, hoe suf of cliché dat misschien ook klinkt. Vroeger zou ik minder snel mijn benen over elkaar slaan of door een heup gezakt staan. Nu voel ik dat ik geen zelfcensuur hoef toe te passen. Zo zit ik gewoon het lekkerst in mijn vel, dus anderen moeten daar maar mee dealen. Ik ga in ieder geval proberen om vanaf nu, op de vloer en daarbuiten, zo veel mogelijk vanuit mezelf te voelen, denken en handelen."

The Bitchboy Project
© Johan Pijpops

The Bitchboy Project is onderdeel van het Amsterdam Fringe Festival en is op 9, 10, 14 en 15 september te zien in het Polanentheater in Amsterdam. Op 5 en 6 oktober speelt de voorstelling bij Theater Kikker in Utrecht. Kijk voor meer info op www.amsterdamfringefestival.nl.

Coverbeeld: Johan Pijpops

Advertentie
Advertentie
Artikelen in dezelfde serie - Uit de kunst

“Als er niet meer verschillende beelden van mannen worden getoond, zal toxic masculinity altijd blijven bestaan”

Diederik Kreike onderzoekt de wereld van cruising-apps

“Mozart was een zeer vrije geest, ook seksueel. Daar put ik inspiratie uit”

“Kinderen vinden twee prinsen die verliefd op elkaar zijn heel normaal”

Igor Vrebac onderzoekt opnieuw het verschil tussen mannelijk- en vrouwelijkheid

"Er zit óók een soort Hollandse nuchtere heteroman in mij"

“Met ballonnen kaart ik maatschappelijke thema’s aan op vriendelijke wijze”

“Deze mensen hebben allemaal voor zichzelf gekozen”

“Mensen denken dat racisme iets is dat van ras tot ras gaat, maar het gaat zoveel verder”

Fahd Larhzaoui maakt voorstelling over de tijd na je coming-out

“Er is in onze maatschappij ruimte genoeg voor de overwinnaar”

“Door dat malle ouder worden, leer je toch wel echt dat less is more”

“Ik dacht dat de emancipatie van LHBTQ’s wel gestreden was”

Teun Seuren maakt collectie over homoseksualiteit en het geloof

Modeontwerpster Sabine Staartjes: van prooi tot paradijsvogel

“Steeds meer mannen slaan aan het breien”

Urgentie voor het vieren van diversiteit voelbaarder dan ooit

"Dansen doet altijd pijn, maar dat hoort bij het vak"

“Mijn foto’s zijn een sprookjesachtige perfectie in een wereld die niet bestaat”

'Dante vs. Mohammed Ali' beleeft wereldpremière tijdens NFF

Ryan Djojokarso nog één keer te zien met dansvoorstelling over homoseksuele gevoelens

"Ik verken de extreme uitersten van mijn persoonlijkheid"

“Homo’s zijn in heteronormatief oog nooit echt mannelijk”

Italiaanse mannen voor het eerst uit de kleren voor Sabrina van den Heuvel

Robin van der Haak maakte een film over queer zijn. Wat is dat precies?

Noah Valentyn fotografeert Amsterdam Pride-ambassadeurs

“Schilderijen van Marlene en Audrey moesten mooi zijn, dit was iets anders”

“We zijn het gewoon gaan doen, in elkaars trui en foto's schieten”

‘Ik werd ermee gepest, maar als ik danste, voelde ik me geen buitenbeentje'

Jochem Brouwer fotografeert de mode van Frank Govers

Een onthullend gesprek met producer, model en Insta-hunk Alexander Abramov

REINDIER is niet te stoppen – zelfs niet met een verlamde stemband

“In Roemenië hebben homo's letterlijk een dubbele agenda”

Fotografieduo Dario en Misja over de liefde, dromen en lastige modellen

“Ik probeer zoveel mogelijk homokoppels in mijn strips te plaatsen”

“Ik hoef niet origineel te zijn”

Van Defensiemedewerker tot dansfotograaf

Jauke bestrijdt zijn onzekerheid met fotografie

Bij hun geboorte leken Laurens en Yentl tweelingzussen, maar niets bleek minder waar

'Ik haal mijn inspiratie uit "onze" geschiedenis'

‘Veel porno is repetitief en slaapverwekkend’

‘In onze zoektocht naar wezenlijk contact komen we steeds verder van elkaar af te staan’

Sterresoet en Gale geven iconische beelden een gay makeover

Levenskunstenaars Gerald en Martijn zochten zichzelf en vonden elkaar

'Hetero's kunnen nog heel wat leren van LHBT's'

'Veel mensen hebben niet door dat je in slechts 24 landen mag trouwen'

'Fotograferen tijdens de Canal Parade is een feestje!'

'Ik had geen idee hoe ingewikkeld een coming-out eigenlijk is'

'Ook hetero's moeten aandacht besteden aan de situatie van Tsjetsjeense homo's'

Stephanie en Esther raakten alles en iedereen kwijt, maar vonden elkaar

Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 98

Deze keer: Kinky Boots-acteur Naidjim Severina en heel veel design

Neem een abonnement

Geef cadeau