Dit zijn Winq’s favoriete albums van 2018

Met video's! En Spotify!

Leestijd: 7 minuten - door Jaap Bartelds op 18 december 2018

Janelle Monáe, Kate Bush, Rosalía, Christine and the Queens… Het was vooral het jaar van de vrouwen in de popmuziek. De redactie van Winq zag dat ook en selecteerde per persoon drie favoriete albums. Dat leidt tot een eclectisch lijstje dat alle kanten uitschiet.

Het is nog best lastig om je favorieten te beperken tot drie. Zo kon het gebeuren dat Robyn nergens te bekennen is met haar geroemde comeback-album Honey. Ook Ariana Grande heeft het niet gehaald met haar Sweetener en Troye Sivan met zijn veelbesproken Bloom-album. Laten we die drie maar ‘bubbling under’ noemen, zoals dat zo mooi heet in lijstjestermen. Waar de Winq-mensen dan wél helemaal wild van werden de afgelopen maanden? Van deze platen dus!

Maaike Ouboter - Vanaf nu is het van jou

"Deze Nederlandse singer-songwriter bracht dit jaar haar tweede album uit. Voor inspiratie reisde ze af naar verschillende locaties over de hele wereld om mensen te ontmoeten. Het nummer dat mij vooral aangreep is ‘Johanna’, waarin Maaike zingt over een moeder die weet dat ze haar kindje niet zal zien opgroeien." (Martijn Tulp)

Janelle Monáe - Dirty Computer

Hoewel Janelle Monáe haar eigen seksuele voorkeur altijd een beetje in het midden liet, profileerde ze zich in de teksten en videoclips van Dirty Computer expliciet als queer. Tijdens de bijbehorende tournee sprak ze zich uit over diversiteit. En laten we vooral die geniale (door een Nederlandse ontwerper gemaakte!) vaginabroek uit de ‘Pynk’ videoclip niet vergeten! (MT)

Kate Bush - Remastered

"Helaas laat Kate Bush niet meer zo héél vaak van zich horen met nieuw materiaal, maar dit jaar werden al haar oude albums (en wat moeilijk te vinden nummers) afgestoft en verzameld in prachtige boxsets. Oud materiaal uit 1978 klinkt op Remastered alsof ze gisteren zijn opgenomen. Hopelijk is het een voorproefje van nieuw te verschijnen materiaal. (MT)

Mariah Carey - Caution

“Vorig jaar bewoog ze amper en kwam Mariah Carey nerveus over tijdens haar kerstconcert in Londen, niets daarvan dit jaar in Amsterdam. Ze maakte grapjes, zong meer live en bewoog soepel over het podium. Niet zo heel gek: soundtrackalbum Glitter uit 2001 kwam binnen op de eerste plaats in de charts en haar nieuwste album Caution werd door Rolling Stone magazine met vier sterren aangemerkt als haar beste album ooit. Ze heeft eindelijk door dat de hoge noten uit de 80s verleden tijd zijn en gebruikt haar eigen stem. Dat zorgt voor een album vol hedendaagse hits, die je ook gewoon op kantoor kunt draaien.” (Roel Janssen)

Elton John - Revamp & Restoration

“Ondanks dat Elton John bezig is met zijn Farewell Tour (nog minimaal tot 2020), komt er binnenkort ook een film uit over zijn leven én tekende de zanger een contract bij Universal Music Group voor ‘de rest van zijn carrière’. Druk bezig dus. Ondertussen kwamen er afgelopen jaar ook nog twee tribute albums uit. Daarop zingen zo’n beetje alle grote namen van dit moment: Miley Cyrus, Lady Gaga, Ed Sheeran noem maar op. Het concert, dat werd uitgezonden door de NPO, is een pareltje en terug te kijken op Youtube.” (RJ)

Rosalía - El Mal Querer

“Opeens was ze daar, de Spaanse Rosalía. Ze bracht dit jaar haar eerste album El Mal Querer uit, en nog voordat ze op Spaanse tv te zien was, trad ze op bij Later... with Jools Holland in Londen. Door de manier hoe ze hiphop samenbrengt met traditionele flamenco, kun je niet stoppen met luisteren. Vooral ‘Malamente’ is heel erg lekker.” (RJ)

Florence + the Machine - High as Hope

“Drie jaar na het succes van FATM‘s derde album How Big, How Blue, How Beautiful breekt Florence Welch éindelijk een nieuwe era aan met haar nieuwste album High as Hope. De bands opbouwende en bombastische instrumentals gecombineerd met Florences bijzonder sterke vocals laat ons ook in dit album sprakeloos. De passie van Florence voor poëzie is goed terug te lezen in de lyrics van haar nieuwe nummers. Florence zingt zowel over haar persoonlijke leven; zoals haar liefde voor Patti Smith in 'Patricia' en haar liefdesleven in 'Big God', als heftige gebeurtenissen; zoals de schietpartij in de LHBTQ-nachtclub in Orlando in het nummer 'June'. Kortom, het was het geduldig wachten weer meer dan waard. Florence + the Machine is op 25 Maart 2019 live te zien in Ahoy Rotterdam.” (Lars Kamp)

Børns - Blue Madonna

“Begin dit jaar kwam Børns met zijn tweede album Blue Madonna. Mocht je zo nu en dan de televisie aan hebben, dan komt het bekendste nummer 'Electric Love' je vast bekend voor, aangezien dit nummer populair is geworden door commercials. Garrett Borns combineert synthpop, rock en een beetje funk heel bijzonder samen. Het nummer 'God Save Our Young Blood' is het eerste nummer van Børns waarin hij samenwerkt met een gastartiest; Lana Del Rey. Persoonlijk zie ik mijzelf met dit album half-dansend door drukke steden lopen.” (LK)

Panic! at the Disco - Pray for the Wicked

Pray for the Wicked is alweer het zesde album van de Amerikaanse band Panic! at the Disco. Het nummer 'High Hopes' bevond zich al vrij snel in de Top 40 en maakte dit een van de meest populaire nummers van de band. All-time favourite van dit album? 'Roaring 20s'. Wat een heerlijk nummer om op repeat te hebben staan. Brendon Urie is in de afgelopen jaren van de emo-muziek afgestapt en knalt er pop-hit na pop-hit uit. Ondanks dat het album nog geen jaar uit is, zit ik alweer helemaal klaar voor het volgende album, dat hopelijk nog in 2019 uitkomt.” (LK)

Gorillaz - The Now Now

“Toegegeven: het zesde album van ‘s werelds bekendste cartoonband is niet hun meest vernieuwende plaat, maar man, wat luistert-ie lekker weg. The Now Now barst van de licht vervreemdende zomerse pop met een vleugje funk. Waar 2-D (het alter ego van leadzanger Damon Albarn) normaliter vocaal wordt bijgestaan door de andere bandleden en een legertje gastartiesten, zingt hij dit keer nagenoeg alles in zijn uppie. Dat levert voor Gorillaz-begrippen een bijzonder samenhangend eindresultaat op.” (Martijn Kamphorst)

ionnalee - Everyone Afraid To Be Forgotten

“De Zweedse Jonna Lee debuteerde ooit onder haar eigen naam met prettige, maar onopmerkelijke singer-songwritermuziek. Nadat ze haar label aan de kant zetten en met producent Claes Björklund het collectief iamamiwhoami oprichtte, werd haar muziek ineens een stuk minder toegankelijk, maar wel vele malen boeiender. Van ieder album maakt ze een audiovisueel kunstwerk. Na drie albums met Claes stortte ze zich vorig jaar – wederom onder een nieuwe artiestennaam – op persoonlijker werk. Met Everyone Afraid To Be Forgotten tourt ‘ionnalee’ momenteel langs diverse steden. 7 april 2019 staat ze in Paradiso Noord in Amsterdam en er zijn nog tickets beschikbaar.” (MK)

Christine and the Queens - Chris

“Héloïse Letissier, het panseksuele genie achter Christine and the Queens, maakte met Chaleur Humaine een van de beste albums van 2014. De verwachtingen voor haar tweede album waren dan ook hooggespannen. Chris steekt iets eenvoudiger in elkaar dan haar debuut, maar bevat wederom vele pareltjes, zoals ‘Goya ! Soda !’, ‘Damn, dis-moi’ en ‘L’étranger’. Tip: al versta je er geen derrière van, kies voor de Franstalige versie van het album. Daarop komen de nummers het best tot hun recht. Daarbij, Letissiers Franse accent is zo moddervet dat je haar in het Engels toch nauwelijks kunt volgen.” (MK)

The 1975 - A Brief Inquiry Into Online Relationships

“Lekker kazige softrockballads en opwindende jarentachtigmeezingers: op het eerste gehoor is het album van The 1975 in die twee soorten liedjes op te knippen. Maar bij nadere beluistering hoor je pas hoe rijk en divers het palet is waarmee de heren hun liedjes inschilderen. En net als je een beetje gewend raakt aan die schmalz dan wel bravoure, komt er ineens een spoken word-versje voorbij van twee minuten dat is ingezongen door Apple’s Siri, met de naam ‘The Man Who Married a Robot’. De tekst is zowel triest als ontzettend grappig: die gaat namelijk over online porno en hoe dat gruwelijk uit de hand kan lopen. A Brief Inquiry Into Online Relationships is een spectaculair divers album.” (Jaap Bartelds)

Nils Frahm – All Melody

“De Duitse moderne componist Nils Frahm tovert live van alles tevoorschijn op het podium. Hij zwengelt synthesizerloops aan, die hij vervolgens van een laagje koorzang voorziet om daarna achter het klavier te kruipen om er ook nog eens virtuoos gespeelde toonladders aan toe te voegen. All Melody ontroert vanaf de eerste minuut. Kippenvelmuziek is het, die op plaat iets minder organisch aandoet als in een concertzaal, maar juist dat steriele maakt dat je niet meteen totáál overmand raakt door emoties. All Melody is een haast spirituele muzieksessie om heerlijk in te zwelgen.” (JB)

Beach House – 7

“Het magische gevoel wanneer je wakker wordt na een hallucinante koortsdroom die wél mooi was, zo klinkt de muziek die Beach House maakt. Koortjes die eindeloos zijn gedubd, zweverige, bijna ijle melodieuze zang en net als je er lekker in zit: een bijna irritant goedkoop Casio drumcomputertje. Maar als daar dan weer nieuwe lagen geluid aan worden toegevoegd, houdt juist dat plastic drumgeluid je met beide oren op de grond.” (JB)

Advertentie
Advertentie
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 97

Deze keer: Alex Klaasen en heel veel pride!

Neem een abonnement

Geef cadeau