Mijn geloof en ik

“Ik vroeg mezelf af waarom ik niet zoals mijn vrienden kon zijn”

Fahd Larhzaoui vertelt zijn verhaal

Leestijd: 3 minuten - door Manju Reijmer op 27 januari 2019

Ondanks de oneindige hoeveelheid discussie die er in Nederland over de islam gevoerd worden, blijven LHBTQ-moslims veelal onbesproken. Extreemrechts zet de islam haaks op homorechten of vrijheid om te zijn wie je bent.

Organisaties als Secret Garden en Stichting Maruf, die een eervolle Jos Brink Prijs kreeg toegewezen, bieden LHBTQ-moslims een veilige plek tussen de problematiek in hun eigen bevolkingsgroep en die van de grotere niet-islamitische meerderheid.

Journalist Manju Reijmer sprak voor Winq met acht vooraanstaande of uitgesproken queer moslimmannen over hún interpretatie van islam. Vandaag het verhaal van Fahd Larhzaoui.

“Als je weet wie je zelf bent, kun je de wereld aan. Ik ben Fahd, ik ben Nederlander van Marokkaanse afkomst. Ik ben een man, zoon, acteur en ik val op hetzelfde geslacht. Daar hoef ik me niet druk om te maken, want dat is wie ik ben. Het was een grote zoektocht naar wie ik ben als individu, het accepteren van mijn persoonlijke ik.

Opgroeien zelf is al heel moeilijk, want je bent op zoek naar jezelf en dan komt er nog een extra dilemma bij. Ik vroeg mezelf af: waarom ik? Waarom kan ik niet zijn zoals mijn vrienden om me heen? Heb ik iets verkeerd gedaan? Tienduizend miljoen vragen aan de Almachtige. Het was een moeilijke tijd.

Fahd

Ik moet iets doen om dit weg te krijgen, dacht ik. Ik was er heilig van overtuigd dat het een fase was, dat ik kon trouwen met een vrouw en het vanzelf verdween. Dat het mijn enige redding was om bij mijn familie te zijn. Maar al snel kwam ik erachter dat het niet wegging. Toen zag ik het licht. Hopelijk kan ik als Nederlandse Marokkaan laten zien dat het wél kan om gay én moslim te zijn.

Ik ben islamitisch opgevoed, dus ik respecteer het geloof. Er zijn genoeg dingen waar ik het niet mee eens ben, maar het is een religie. Stop mensen niet in een hokje, denk ik dan. Het belangrijkste voor mij is dat iedereen die dit leest, beseft dat we het samen doen in deze samenleving. Haat is niet het antwoord. Het maakt niet uit wat je achtergrond of seksualiteit is. Laat iedereen in z’n waarde. Wij leven in een land waar je jezelf kunt zijn. Hoe mooi is dat? Laten we met z’n allen hard werken om er het beste uit te halen.”

Beeld: Armando Branco

Advertentie
Advertentie
Artikelen in dezelfde serie - Mijn geloof en ik

“Mijn familie denkt dat de ‘ziekte’ voorbij is”

“Pas tijdens mijn studie kwam ik erachter dat mensen ook prima zonder God kunnen leven”

“Je haalt het niet in je hoofd om het er binnen je familie over te hebben”

“Mijn identiteit is per seconde anders, mijn energie verandert”

“Er moeten rolmodellen zijn om jezelf te identificeren en te erkennen”

“Ik vroeg mezelf af waarom ik niet zoals mijn vrienden kon zijn”

“Op straat glimlachte ik en thuis viel ik huilend in slaap”

“Zowel de kerk als LHBTQ's, moeten stoppen elkaar te veroordelen”

“Homo-emancipatie wordt door extreemrechts gebruikt als een stok om moslims mee te slaan”

'Het hindoeïsme heeft geen probleem met homo's, maar veel Hindoestanen wel'

'Toen het joodse "homohuwelijk" voor het eerst ter sprake kwam, vielen er mensen flauw'

'Mijn geloof en seksualiteit botsen helemaal niet met elkaar'

'Ik was een dominee zonder kerk omdat ik op vrouwen val'

'Ik wil gewoon zonder excuus homo én christen zijn'

Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 98

Deze keer: Kinky Boots-acteur Naidjim Severina en heel veel design

Neem een abonnement

Geef cadeau