Mijn geloof en ik

“Mijn identiteit is per seconde anders, mijn energie verandert”

Isjed Hussain vertelt zijn verhaal

Leestijd: 3 minuten - door Manju Reijmer op 18 april 2019

Ondanks de oneindige hoeveelheid discussie die er in Nederland over de islam gevoerd worden, blijven LHBTQ-moslims veelal onbesproken. Extreemrechts zet de islam haaks op homorechten of vrijheid om te zijn wie je bent.

Organisaties als Secret Garden en Stichting Maruf, die een eervolle Jos Brink Prijs kreeg toegewezen, bieden LHBTQ-moslims een veilige plek tussen de problematiek in hun eigen bevolkingsgroep en die van de grotere niet-islamitische meerderheid.

Journalist Manju Reijmer sprak voor Winq met acht vooraanstaande of uitgesproken queer moslimmannen over hún interpretatie van islam. Vandaag het verhaal van Isjed Hussain.

“Mijn identiteit is gender-queer. Ik ben een Nederlandse-Pakistaan, moslim en spiritueel. Ik ben projectleider bij Veilige Haven in Utrecht dat hulpverlening biedt aan biculturele LHBTQ’s. De meeste van hen hebben meerdere identiteiten. Identiteit is  fluïde. Mijn identiteit is bijvoorbeeld per seconde anders, mijn energie verandert.

Ik ben in dit land geboren en getogen, in Brabant. Ik weet dat ik door en door Nederlands ben en ook weer niet. Mensen zien toch eerst een donkere homoseksuele jongen. Het is een probleem dat mensen niet meer schromen om je uit te maken voor ‘vieze moslim’. We zijn gewend seksistische, racistische, islamofobe of homofobe grappen te maken. Als er een racistische grap wordt gemaakt, dan denk ik: o ja, daar gaan we weer.

Isjed Hussain

Ik heb die denkbeelden ook, want ik ben opgegroeid in dit klimaat, maar ik kan er niet tegen. Onrecht is onrecht. We zijn allemaal mensen. Die realisatie is ook heel erg vanuit het spirituele. In de witte gay community voel ik me niet thuis. Ik voel me kwetsbaar omdat ik gevoelig ben. De samenleving is niet gemaakt voor biculturele LHBTQ’s. Ik voel me wel thuis in de biculturele LHBTQ-gemeenschap.

Ik ga naar inclusieve gebedsdiensten, die ik zelf ook mede-organiseer. Het drijft me om anderen te empoweren. Om mezelf te helpen. Of je met je eigen groep wilt zijn is afhankelijk van je wensen. Aan de ene kant denk ik dat er juist geen groepen bestaan, aan de andere kant vind ik het prettig om met biculturele LHBTQ’s te zijn. Ik denk dat veel anderen dat ook hebben. Deze fotoshoot helpt bijvoorbeeld. Vijf jaar geleden was zo’n shoot veel moeilijker, omdat er weinig biculturele LHBTQ-rolmodellen waren. Het gaat steeds beter, maar er is nog een hoop te doen.”

Isjed Hussain werkt bij Veilige Haven Utrecht dat hulpverlening biedt aan biculturele LHBTQ’s.

Beeld: Armando Branco

Volg je ons al op Instagram?

Advertentie
Advertentie
Artikelen in dezelfde serie - Mijn geloof en ik

“Mijn familie denkt dat de ‘ziekte’ voorbij is”

“Pas tijdens mijn studie kwam ik erachter dat mensen ook prima zonder God kunnen leven”

“Je haalt het niet in je hoofd om het er binnen je familie over te hebben”

“Mijn identiteit is per seconde anders, mijn energie verandert”

“Er moeten rolmodellen zijn om jezelf te identificeren en te erkennen”

“Ik vroeg mezelf af waarom ik niet zoals mijn vrienden kon zijn”

“Op straat glimlachte ik en thuis viel ik huilend in slaap”

“Zowel de kerk als LHBTQ's, moeten stoppen elkaar te veroordelen”

“Homo-emancipatie wordt door extreemrechts gebruikt als een stok om moslims mee te slaan”

'Het hindoeïsme heeft geen probleem met homo's, maar veel Hindoestanen wel'

'Toen het joodse "homohuwelijk" voor het eerst ter sprake kwam, vielen er mensen flauw'

'Mijn geloof en seksualiteit botsen helemaal niet met elkaar'

'Ik was een dominee zonder kerk omdat ik op vrouwen val'

'Ik wil gewoon zonder excuus homo én christen zijn'

Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 97

Deze keer: Alex Klaasen en heel veel pride!

Neem een abonnement

Geef cadeau