Toen haar veertienjarige zoon in december huilend van school kwam, wist Jean Mott niet wat ze hoorde. Haar zoon vertelde dat hij was gepest door twee docenten. Hij was een paar dagen afwezig en bij zijn terugkomst op school had een van de docenten tegen hem gezegd: “Je vriendje heeft je bedonderd toen je er niet was. En jullie zijn zo’n enig stel…” Een andere docent beschuldigde de jongen ervan dat hij andere jongens had geprobeerd te versieren.

Toen andere scholieren hoorden wat hun docenten over de jongen hadden gezegd, begonnen die hem ook te pesten.

Toen Jean melding maakte van de incidenten, werden de docenten geschorst. Die schorsing duurde twee dagen, iets wat Jean echt veel te kort vindt. Zij wil dat de docenten voorgoed worden ontslagen. Toen moeder Jean de docenten confronteerde met haar bevindingen, weigerden ze haar een antwoord te geven.

Jean vertelt in een interview: “Ik kan niet toestaan dat docenten een kind zoiets aandoen. Deze onderwijzers zijn begonnen met pesten, met als resultaat dat mijn zoon nu door andere scholieren wordt gepest. Dit is iets waar hij misschien nooit meer vanaf komt.”

Jean besluit: "juist de mensen die hij in vertrouwen zou moeten kunnen nemen, hebben zich nu tegen hem gekeerd."