Wigstock begon in de jaren tachtig als een tegendraads underground-fenomeen. De Pyramid Club in de Lower East Side van Manhattan vormde de verzamelplaats van drag queens, die na een lange nacht vol drank bedachten dat het leuk was om een spontane drag show te geven in het Tompkins Square Park.

Hudson
Later groeide Wigstock uit tot een bijeenkomst met optredens op een pier aan de Hudson-rivier. De scherpe, ruige kantjes verdwenen langzamerhand en Wigstock schurkte tegen de mainstream aan. De laatste officiële Wigstock werd gehouden in 2001, een week voor 9/11. Een feest voor alleen de outsiders was het toen allang niet meer.

Drag was echter ook niet zo prominent in de media aanwezig als nu. RuPaul’s Drag Race trekt meer kijkers dan ooit en heeft spin-offs in verschillende landen. Het is dan ook interessant om te zien hoe de queens van het eerste uur terugblikken op toen en ook wat ze te vertellen hebben over het heden.

Lady Bunny
Vorig jaar was Wigstock ineens terug van weggeweest. Op 1 september presenteerde drag queen Lady Bunny een nieuwe editie, waarvan we vorig jaar de foto’s met jullie deelden.

De belangrijkste vraag die in Wig wordt beantwoord: valt Wigstock ten prooi aan de mainstream, of zoals acteur Neil Patrick het verwoordt: wordt de nieuwe Wigstock ‘gedisneyficeerd’? Die opmerking werd elders in de docu ook al gemaakt toen Wigstock midden jaren negentig steeds groter werd en drag queens niet langer provocerend waren, maar volgens een van de mensen die worden opgevoerd ‘eruit zagen als circus clowns.’

Provoceren
Maar tegen het  einde blijkt dat er heus nog wel iets te provoceren valt. En tot slot noemen we nog even de observaties van Flotilla Debarge, een van die Wigstockers van het eerste uur die geen blad voor de mond neemt.

Kijken? Ga naar Ziggo Movies & Series. Hier alvast de trailer, en een eerdere documentaire die in 1995 is gemaakt over Wigstock.