Tussen 1985 en 2014 moesten mensen die hun geslachtsregistratie wilden wijzigen eerst geslachtsaanpassende operaties en onomkeerbare sterilisatie ondergaan. Dit was wettelijk verplicht volgens het Burgerlijk Wetboek. 

Volgens Willemijn van Kempen, Bureau Clara Wichmann, Transgender Netwerk Nederland (TNN), Nederlandse organisatie voor seksediversiteit (NNID) en andere individuele gedupeerden, was dat in strijd met fundamentele mensenrechten. 

Vruchtbaarheid afgepakt

“De staat heeft mij mijn vruchtbaarheid afgepakt”, stelt initiatiefnemer Willemijn van Kempen. Zij had, samen met haar vrouw, een kinderwens. Maar toen ze in de jaren 90 in transitie ging, moest ze kiezen tussen vruchtbaarheid of een V in haar paspoort. “Het was daarna een lange weg me te bevrijden van het idee dat ik geen kinderen hoorde te krijgen. Terugkijkend zie ik hoe vernederend en beschadigend het was dat de staat bepaalde wie een ouder mag zijn. Alsof je als trans persoon geen goede ouder kan zijn.” 

Van Kempen eist, samen met de andere personen en organisaties, financiele compensatie. Ook willen ze publieke erkenning voor het aangedane leed. “Mensen moeten weten dat dit is gebeurd. Nederland zou juist vanwege haar internationele inzet voor de bescherming van mensenrechten ook eerlijk moeten zijn over de eigen gemaakte fouten, en daar verantwoordelijkheid voor nemen.”

Andere landen

Er zijn nog steeds landen in Europa waar de verplichte sterilisatie-eis nog steeds geldt. “Nederland kan als voorbeeld dienen voor landen zoals Finland”, stelt TNN-voorzitter Brand Berghouwer.