Deze week in de rubriek Very Vintage: Linda de Mol met een pony en Agnetha-blauwe oogmake-up. Het is 2001 en haar trouwprogramma Love Letters was inmiddels een jaar of elf op tv. Maar nooit eerder waren het twee mannen die met elkaar in het huwelijksbootjes stapten, simpelweg omdat dit voor 2001 nog niet kon in Nederland.

Songfestival
We zien hoe Gert en Dave worden verrast door een aantal Nederlandse Songfestival-kandidaten, onder wie Ben Cramer. Maar voor het zover is – en dat waren we helemaal vergeten: per aflevering deden meerdere stellen mee en daardoor duurde Love Letters heel lang – moeten we ons eerst door een spelletje worstelen met een stel dat elkaar ‘scheetje’ en ‘Gipie’ noemt. Dank de heer voor de doorspoelknop op YouTube.

Hold me now
Vanaf 9m en 38s is te zien hoe Gert wordt verrast door ex-Songfestivaldeelnemers. De twee hebben naast een passie voor dieren en hun boerderijtje in Dinteloord een gemeenschappelijke hobby: het Eurovisie Songfestival. Ben Cramer zit in het complot, net als Saskia en Serge en Maxime (van ‘De Eerste Keer’). Ook Marlayne, Justine Palmelay en Ronnie Tober staan met een smoes op de stoep bij Gert en Dave, net als Sjoukje Smit en dan is het zover: Dave komt binnen en vraagt Gert ten huwelijk op de klanken van Johnny Logans ‘Hold Me Now’.

Kwis
In het volgende shot zitten Gert en Dave te snotteren bij Linda op de bank, die het gesprek monter in de juiste richting stuurt: van het Songfestival naar het huwelijk. En dan begint de kwis. Gert moet vragen beantwoorden terwijl Dave zit opgesloten in een discokooi en dansjes moet doen. Linda vraagt: “Als Gert ’s avonds thuiskomt, gaat hij altijd…” Gert antwoordt: “De poes aaien, zijn joggingpak aantrekken en eten.” Het had een tekst van Arjan Ederveen kunnen zijn.

Baanbrekend
En dan duurt Love Letters nóg een uur. Maar het was destijds baanbrekende tv, waarvoor we hoe dan ook waardering hebben. Uiteindelijk winnen Gert en Dave en trouwen ze met elkaar, voor het eerst op de nationale televisie. De speech van de ambtenaar is doorspekt met Songfestival-songtitels, en dan geven ze elkaar het ja-woord. Het is heerlijk sentimentele kitsch waarvan je tóch een brok in je keel krijgt.