In één weekend heeft LGBT Asylum Support twee ernstige geweldsdelicten tegen kwetsbare lhbtq-asielzoekers bij Bureau Veiligheid van het COA gemeld. De incidenten zijn ook doorgezet naar Roze in Blauw. Echter een week na deze incidenten heeft er nog geen aangifte plaatsgevonden. Ook zijn daders en slachtoffers door het COA in hun azc niet van elkaar gescheiden.

LGBT Asylum Support heeft daarom opnieuw een brief aan staatssecretaris Ankie Broekers-Knol gestuurd. Inmiddels heeft de stichting sinds juni dit jaar meer dan 100 meldingen naar Bureau Veiligheid van het COA gestuurd zonder inhoudelijke terugkoppeling.

In azc aangerand en mishandeld maar politie laat dader gaan
Een eerste incident betreft de aanranding van een homoseksuele asielzoeker in zijn eigen kamer door een onbekende man. De beveiliging van zijn azc weigerde vervolgens hulp te bieden. In ondergoed gekleed hield het slachtoffer en een transgender medebewoonster de dader van de aanranding vast in het toilet van hun unit.

De politie die later ter plekke kwam, liet de dader gaan zonder enig onderzoek. Het COA heeft de dag daarna het incident gemeld bij piketdienst van de politie. Maar het slachtoffer is in shock en angstig omdat de dader nog steeds vrij rondloopt in zijn azc ondanks dat het COA beloofde de dader toegang te weigeren. Het slachtoffer is daarom opnieuw gevlucht en verblijft nu bij vrienden buiten zijn azc.

Bewusteloos geslagen homoseksuele asielzoeker
Een tweede incident betreft een geweldsdelict waarbij het slachtoffer, een zeer kwetsbare homoseksuele asielzoeker al lopend naar de winkel, vlak buiten zijn azc door een heteroseksuele landgenoot in elkaar geslagen werd. Het incident had alles te maken met de seksuele identiteit van het slachtoffer. Door een harde klap op zijn hoofd raakte hij buiten bewustzijn.

Een buurtbewoner die het zag, alarmeerde de politie en ambulance die hem voor onderzoek naar het ziekenhuis bracht. De politie sprak echter niet met het slachtoffer, nam geen aangifte op maar maakte enkel een melding. Het COA heeft geen enkel moeite gedaan om een aangifte te begeleiden. Het slachtoffer is in shock na de zware mishandeling. In angst verblijft hij nog steeds samen met de dader in hetzelfde azc.

We feel unsafe
“Dit is onhoudbaar en onacceptabel”, zegt Sandro Kortekaas, voorzitter LGBT Asylum Support. “Hoeveel meldingen moeten we nog meer maken wanneer ziet de staatssecretaris hoe situaties bij kwetsbare lhbti-asielzoekers in azc’s daadwerkelijk zijn?”

Al vijf jaar lang maakt de stichting zich hard voor de veiligheid van lhbtq-asielzoekers in azc’s zoals omgeschreven in het onderzoeksrapport ‘We feel Unsafe!’. Daarin komt overduidelijk een beeld naar voren hoe groot de discriminatie in azc’s is tegen lhbtq-asielzoekers en welke structurele oplossingen moeten worden doorgevoerd.

Lhbtq-asielzoekers kunnen geen kant op
Echter de staatssecretaris herkent zich hierin niet, zegt Kortekaas: “Het is verschrikkelijk om van kwetsbare lhbti-asielzoekers te moeten horen dat na een geweldsdelict ze zich als slachtoffer niet langer veilig voelen in hun azc’s waar ze samen met de daders moeten verblijven.”

“Met de twee meldingen van dit weekend laten we zien dat ze werkelijk geen kant op kunnen”, vervolgt Kortekaas. De staatssecretaris wil echter geen invoering van LHBTI-units uit veiligheid ondanks motie in de Tweede Kamer en het onderzoeksrapport ‘We feel Unsafe!’.

Vijanden
“Categoriale opvang voor groepen asielzoekers past niet in de wijze waarop wij met elkaar samenleven in Nederland en het doet geen recht aan de positie van deze groepen”, aldus staatssecretaris Ankie Broekers-Knol in haar brief van 17 september aan de stichting.

LGBT Asylum Support stelt dat de staatssecretaris daarmee vergeet dat het hier om een groep gaat die als kwetsbaar is aangeduid, een groep die hun vijanden tegenkomt in de azc waardoor bescherming hoognodig is. Maar ook een groep die niet voor niets onlangs in Grondwet artikel 1 apart is opgenomen. Dat heeft niets te maken met de argumenten van de staatssecretaris om lhbtq-units niet toe te staan. Maar wel met hoe grote groepen in onze samenleving lhbtq als minderheidsgroep nog steeds niet accepteren. Daarmee zal bescherming vanuit een zorgzame samenleving altijd nodig blijven.