Lekkere muziek: Fame, Flashdance en andere dansbare tracks van Irene Cara

Een eerbetoon aan de zangeres die afgelopen weekend is overleden

29 november 2022, Jaap Bartelds, 8 minuten

‘Fame’ ken je natuurlijk. ‘What a Feeling’ ook. Maar wist je dat Irene Cara ook een heuse ‘Breakdance’ in zich had? En dat ze een slowjam-versie heeft opgenomen van Petula Clarks sixties-hit ‘Downtown’? Een terugblik op de carrière van de zangeres, die dit weekend is overleden.

In de krochten van YouTube zijn de mooiste dingen te vinden. Videoclips, complete concertregistraties, live-optredens van weleer, al dan niet door de artiesten zelf online gezet. Iedere twee weken doen we een greep uit het overweldigende aanbod en bedenken we daar een thema bij, of zetten we een artiest in het zonnetje. Of die nou vet lekkere of lekker foute muziek heeft gemaakt.

Irene Cara – ‘Fame’

Het sprak in 1980 wereldwijd tot de verbeelding: een groep jongeren die samen een dansopleiding volgden en daarbij allerlei lief en leed deelden. Irene Cara speelde een van de rollen in de tv-serie Fame, die ook in Nederland razend populair was. Ze zong ook de titelsong en scoorde daarmee haar eerste enorme hit.

Irene Cara – ‘Out Here on My Own’

Ook uit de serie Fame: deze ballad die werd genomineerd voor een Academy Award in de categorie Beste Originele Song. Ze verloor van zichzelf, want met ‘Fame’ was ze ook genomineerd en daarmee won ze de award. In 2000 nam Mariah Carey een cover op van dit nummer, voor de soundtrack van haar filmflop Glitter.

Irene Cara – ‘What a Feeling (Flashdance)’

Dansfilms waren begin jaren tachtig helemaal je van het. In 1983 verscheen Flashdance, met in de hoofdrol Jennifer Beals. Irene Cara verzorgde wederom het themalied van de film en de iconische video waarin Beals in tegenlicht al flikflakkend auditieert voor een rol is nog altijd wereldberoemd. Geïmiteerd bovendien door Geri Halliwell en Jennifer Lopez. Bekijk na Irene Cara een fan-compilatie van beide video’s.

Irene Cara – ‘Why Me’

Na de filmsuccessen Fame en Flashdance moest Irene Cara het hierna op eigen kracht doen. Met wisselend succes, want ‘Why Me’ werd alleen een hit in Australië en Zwitserland.

Irene Cara – ‘Breakdance’

Dan maar meeliften op wéér een dance rage, moet Ireen hebben gedacht. Het was inmiddels 1984, de Rock Steady Crew had de wereld laten kennismaken met breakdance en in haar video is te zien dat de zangeres deze stijl prima de baas was, al liet ze de bijbehorende acrobatiek voor wat die was…

Irene Cara – ‘Downtown’

In 1987 hing Irene Cara haar muzikale carrière aan de wilgen. Maar in 2004 was ze opeens terug, met een fraaie slowjam-versie van ‘Downtown’, een van de grootste jarenzestig-hits die werd gezongen door Petula Clark. Cara zong het voor de soundtrack van de film Downtown, A Street Tale. Hoewel totaal onbekend, is het de kroon op het werk van Irene Cara. Luister zelf maar eens hoe mooi het is.

Vorige keer: de voetjes van de vloer met Shirley Bassey

Je kent haar van James Bond-songs als ‘Goldfinger’ en het queer anthem ‘This Is My Life’, maar later in haar carrière ontpopte Dame Shirley Bassey zich tot een heuse dance diva. Wie kent ‘Disco La Passione’ nog? En ‘History Repeating?’ Hier de beste Shake Your Ass to Shirley Songs!

Shirley Bassey – ‘Goldfinger’

85 jaar is ze alweer, Dame Shirley Veronica Bassey. Ze is de eerste zangeres die in maar liefst zeven decennia een hitalbum scoorde: van Born to Sing the Blues in 1957 tot I Owe It Al lto You in 2020. Ook zong ze drie keer het themalied voor een James Bond-film: voor Goldfinger in 1964, Diamonds Are Forever in 1971 en Moonraker in 1979. We kiezen hier voor de eerste, omdat die zo lekker dramatisch is.

Shirley Bassey – ‘Big Spender’

Nog een gouwe ouwe, voor we aan de recentere tracks beginnen. Want ‘Big Spender’ mag natuurlijk niet ontbreken. Het is een drag favourite vanwege de prachtige bombast en let ook even op de waanzinnige outfit die Shirley Bassey hier draagt: het is een vrije interpretatie van een tuinbroek.

Shirley Bassey – ‘This Is My Life’

Ook deze mag niet uitblijven. Uit 1968 komt ‘This Is My Life’, dat Bassey gedurende haar hele carrière is blijven zingen. Hier een dramatische live-versie van het orgineel, gevolgd door de discoversie uit 1979.

Shirley Bassey – ‘I Am What I Am’

Nóg een queer anthem! Deze is wellicht nog duidelijker dan ‘This Is My Life’. Uit 1984.

Shirley Bassey & Chris Rea – ‘Disco La Passione’

Hè? Chris Rea? Die is toch van ‘Driving Home For Christmas’? Klopt, maar in 1996 maakte hij een film waarvoor hij ook de soundtrack verzorgde: La Passione. Hij vroeg Shirley Bassey voor de titeltrack, die is gefundeerd op een fijne housebeat. Daar is dan eindelijk de dance diva.

Propellerheads feat. Shirley Bassey – ‘History Repeating’

In de tweede helft van de jaren negentig vond dance zich opnieuw uit: elementen uit jazz en rock werden toegevoegd, drum ’n bass, breakbeats… De Chemical Brothers vonden het genre zo’n beetje uit en de Propellerheads kwamen vervolgens met een verfijnde variant. En die zagen ze helemaal voor zich met Shirley Bassey.

Shirley Bassey – ‘Get the Party Started’

In 2007 besloot Shirley Bassey een heus popalbum te maken. Erop staan covers van Lionel Richies ‘Hello’ en Grace Jones’ ‘Slave to the Rythm’, en ook deze van P!nk. En daarmee scoorde ze een bescheiden hit in datzelfde jaar en komt tevens deze rubriek tot een eind. Voor deze week dan.

Die keer daarvoor: terug naar de sauna met Bette Midler

Ze begon haar carrière als zangeres in gay sauna’s in New York City, brak door als actrice in The Rose en scoorde hit na hit in vier decennia: Bette Midler. In de muziekrubriek blikken we terug met liedjes die lekker fout waren, dan wel vet lekker.

Bette Midler – ‘Boogie Woogie Bugle Boy’

Als The Divine Miss M voerde Bette Midler haar act op in de bath houses in New York City, begin jaren zeventig. Haar optredens waren een mix van stand-up en zong ze een mix van show tunes en torch songs. De Hollywood-klassieker ‘Boogie Woogie Bugle Boy’ valt in die eerste categorie. In 1972 verscheen haar eerste album, dat Midler toepasselijk The Divine Miss M noemde. Hierop stonden covers als ‘Superstar’ (bekend van de Carpenters), ‘Leader of the Pack (een hit van de Shangri-La’s) en deze track, die we hier in Nederland vooral kennen in de versie van de Star Sisters. Die hun inspiratie wellicht ontleenden aan dit optreden van Midler in de tv-show van Burt Bacharach.

Bette Midler – ‘The Rose’

Met ‘Bugle Boy’ scoorde Bette Midler haar eerste Amerikaanse toptien-hit. Het zou tot 1980 duren tot het weer zover was. ‘The Rose’ was de titelsong van een film die losjes gebaseerd was op het leven van de zelfdestructieve rockzangeres Janis Joplin, de eerste vrouw die zich in 1970 meldde bij de 27 Club. Bette Midler speelde de hoofdrol en op de soundtrack valt verder haar versie van ‘When a Man Loves a Woman’ op.

Bette Midler – ‘Beast of Burden’

In Nederland wist Bette Midler de Top 40 slechts drie keer te bereiken. In 1984 kwam ze tot nummer tien met het rockende ‘Beast of Burden’ dat is geschreven door Mick Jagger en Keith Richards van de Rolling Stones. Die eerste maakte zijn opwachting in de video, waarin te zien is hoe tabloids suggereren dat de twee iets met elkaar hebben.

Bette Midler – ‘From a Distance’

Eind jaren tachtig vond Bette Midler zich opnieuw uit als balladeer. Met ‘Wind Beneath My Wings’ scoorde ze een wereldhit in 1989 en een jaar later volgde ‘From a Distance’, een track die het net als ‘Wind’ nog altijd uitstekend doet op begrafenissen en crematies. Destijds werd het lied ook gezien als anthem voor de Golfoorlog maar die connotatie is nu vrijwel verdwenen. In Nederland kwam het tot nummer 33 in de Top 40.

Bette Midler – ‘To Deserve You’

Ook ‘To Deserve You’ is een ballad, maar dankzij een uitgekiende dance remix boorde Bette Midler nieuwe doelgroepen aan. Het lied werd bijvoorbeeld grijsgedraaid in alle gaytenten in 1995. Vooral Nederland was dol op die mix, want Midler scoorde voor het eerst sinds 1984 een toptien-hit: ze kwam ermee tot nummer zeven. 

Bette Midler, Goldie Hawn & Diane Keaton – ‘You Don’t Own Me’

De leukste films van Bette Midler zijn die waarin ze in trio’s opereert met andere actrices. In het origineel én in de remake die onlangs verscheen van Hocus Pocus is ze te zien naast Sarah Jessica Parker en Kathy Najimy. In de film First Wives Club zijn dat Goldie Hawn en Diane Keaton, die een club oprichten nadat ze door hun echtgenoten zijn ingeruild voor een jonger exemplaar. Leuk is ook de cameo van Ivana Trump, en haar tekst: “Don’t get mad. Get everything.” De film verscheen in 1996 maar is nog altijd het kijken meer dan waard.

Die keer daarvoor: ‘Say What You Want’ en ‘Summer Son’ en meer hits van Texas

Sharleen Spiteri en haar Schotse band Texas scoorden in de jaren negentig hit na hit met eerst rock- en daarna popliedjes die steeds meer neigden naar dance. Van ‘I Don’t Want a Lover’ via ‘Say What You Want’ naar ‘Summer Son’: deze week komen ze allemaal voorbij in onze vernieuwde muziekrubriek.

Texas – ‘I Don’t Want a Lover’

In januari 1989 debuteerde Texas met deze single, afkomstig van het eerste album Southside. In Nederland waren ze vooral bekend vanwege hun optredens en niet echt van hun hits: in totaal haalden ze met vijf singles de Top 40, waarvan slechts een keer de top tien. Maar dat zie je zo. Hoewel ‘I Don’t Want a Lover’ nooit een hit werd, is het een van de bekendste tracks uit het oeuvre van Texas, dankzij het jankende gitaartje.

Texas – ‘Prayer For You’

Deze vierde single van het debuutalbum haalde de Top 40 wel en kwam tot 23. Hier een zogeheten ‘Tweemetersessie’ uit het radioprogramma van Jan Douwe Kroeske (die inderdaad twee meter lang is).

Texas – ‘Tired of Being Alone’

De volgende twee albums uit 1991 en 1993, Mothers Heaven en Ricks Road, leverden niet echt hitsuccessen op. Tussendoor namen ze nog deze cover op van soulzanger Al Green. Het was voor het eerst dat zangeres Sharleen Spiteri haar eigen soulkant etaleerde.

Texas – ‘Say What You Want’

In de tweede helft van de jaren negentig beleefde Texas zijn piekmoment. In 1997 was ‘Say What You Want’ de leadsingle van het album White on Blonde. Een jaar later bracht Texas het opnieuw uit, nu in samenwerking met een heuse rap-act, Wu-Tang Clan. Het kwam in de tweede versie tot nummer vijf in de Top 40. Hier de originele video, zonder rap.

Texas – ‘Black Eyed Boy’

Hier pakt Texas zijn eigen Motown-momentje, met een groove die klinkt als een hit van de Supremes. Ook van het album White on Blonde.

Texas – ‘In Our Lifetime’

In 1999 verschijnt album nummer vijf, The Hush. Deze midtempo dancetrack was ook te horen in de romantische komedie Notting Hill.

Texas – ‘Summer Son’

Van hetzelfde album komt dit melancholische zomernummer, dat in tal van Europese landen een toptien-hit werd maar in Nederland bleef steken in de Tipparade. Met haar tomboy-outfits was Sharleen Spiteri populair onder vrouwen die op vrouwen vallen. Wellicht dat sommigen ietwat teleurgesteld waren na het zien van deze video.

Texas – ‘Inner Smile’

Wat hebben Annie Lennox, Lady Gaga, Miley Cyrus en Sharleen Spiteri met elkaar gemeen? Alle vier verkleedden ze zich op een bepaald punt in hun carrière als man, of om specifieker te zijn: als man die op Elvis Presley leek. Soms niet zo bedoeld, soms juist wel, zoals in het geval van Sharleen. Misschien is dit wel hun leukste video. Van het Greatest Hits-album uit 2001.

Texas – ‘Can’t Control’

Tot op heden is Texas muziek blijven maken. Vorig jaar nog verscheen het album Hi, en deze track staat op Jump on Board uit 2017.

Vorige keer: Vanessa Paradis, van zuchtmeisje tot sexy sixties girl

Vanessa Paradis begon haar carrière met het kinderlijk gezongen fluisterliedje ‘Joe Le Taxi’. Eenmaal volwassen kwam ze Lenny Kravitz tegen, die haar muziek van een sexy sixties sound  voorzag. Tijd om eens terug te blikken op ‘Be My Baby’, ‘Sunday Mondays’ en haar latere successen.

Vanessa Paradis - ‘Joe Le Taxi’

Afijn, eerst maar even het lied waarmee Vanessa Paradis in 1987 op veertienjarige leeftijd doorbrak. Ze scoorde er meteen een internationale hit mee, waarmee ze zelfs in Groot-Brittannië de toppositie wist te bereiken. Niet gek, voor een Franstalig nummer.

Vanessa Paradis – ‘Mosquito’

Het debuutalbum van Vanessa Paradis verscheen in 1988 en daarvan kwamen zes tracks uit op single, waarvan ‘Mosquito’ de laatste was. En eigenlijk ook de leukste, al wist ze hiermee zelfs in thuisland Frankrijk geen potten te breken.

Vanessa Paradis – ‘Tandem’

In 1990 bereikte Vanessa de leeftijd van 18 jaar en kwam Serge Gainsbourg op haar pad. Samen maakten ze het album Variations sur le même t'aime. Dat leidde tot nogal wat rumoer, want de zanger/producer had een nogal dubieuze reputatie als het ging over jonge meisjes. Berucht is zijn duet ‘Lemon Incest’ met dochter Charlotte, met een video waarin de twee samen in bed een sigaret roken. Of de talkshow waarin ook Whitney ‘I want to fuck her’ Houston te gast was. Op de eerste single ‘Tandem’ rekende de zangeres meteen af met die kritiek. De video is gemaakt door Jean-Baptiste Mondino en zit vol met mannelijk naakt en vrouwelijk schoon. En andersom.

Vanessa Paradis – ‘Be My Baby’

Wat Mark Ronson deed voor Amy Winehouse, deed Lenny Kravitz in 1992 al voor Vanessa Paradis. Speciaal voor haar vond hij een fijne retrosound uit die doet denken aan de stijl van meidengroepen uit de jaren zestig. ‘Be My Baby’ was de eerste single van het album Vanessa Paradis en is niet verwant aan het lied van de Ronettes uit 1963, maar doet er wel een beetje aan denken.

Vanessa Paradis – ‘Sunday Mondays’

Bij de eerste tonen van ‘Sunday Mondays’ moeten sommige mensen denken aan het beginlied van Sesamstraat, anderen juist aan de theme tune van Neighbours. Het geheel roept allerlei hippiegevoelens op. Leuk zijn ook de koortjes van Mr. Kravitz himself.

Vanessa Paradis – ‘Just As Long As You Are There’

De grofkorrelige live video voor de derde single van het Lenny Kravitz-album is opgenomen in l’Olympia de Paris. Live klinkt Vanessa soms best een beetje als Kylie Minogue, zeker als ze begint te praten.

Vanessa Paradis – ‘Natural High’

Van alle vier singles van het Kravitz-album klinkt ‘Natural High’ nog het meest als een track die Lenny ook op een van zijn eigen albums zou hebben geplaatst. Jean-Baptiste Mondino werd wederom aangetrokken voor de video, waarin Vanessa wulps op de achterbank van een Amerikaanse slee ligt te zingen, terwijl drie mannen drugs en drank gebruiken on the road.

Vanessa Paradis – ‘Commando’

Nadat er in 1994 een livealbum verscheen, lastte Vanessa een pauze in die tot 2000 duurde. In dat jaar bracht ze het album Bliss uit, met daarop deze eerste single waarmee ze een bescheiden succesje behaalde in Frankrijk. Het liedje rockt nog steeds best lekker, eigenlijk.

Vanessa Paradis – ‘Divine Idylle’

Het duurde tot 2007 voordat Vanessa de Franse top tien weer wist te bereiken. Dat gebeurde met min of meer de titeltrack van haar album Divinidylle. Ze kwam ermee tot de tweede plaats, wat best goed is voor een tamelijk gemiddeld liedje.

Vanessa Paradis – ‘Ces Mots Simples’

De laatste keer dat Vanessa in de buurt kwam van de top tien, was in 2018. Met ‘Ces Mots Simples’ behaalde ze de dertiende plaats in de Franse hitlijst. Het is een ingetogen gitaarballade met een fraaie video  waarin niet meer te zien is dan een schommelde zangeres. Ze is anno 2022 nog steeds een graag geziene gast in het Franse uitgaanscircuit, bijvoorbeeld bij modeshows waar ook haar ex Johnny Depp is gespot met wie ze twee kinderen heeft: Lily-Rose Melody Depp (23) en Jack John Christopher Depp (20).

Video-archief

Ga voor het volledige archief van alle afleveringen van Vet Lekkere en Lekker Foute Muziek naar het Muziekoverzicht.

Magazine 117
De nieuwste editie van Winq is uit!
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 117

De nieuwste editie van Winq is uit!

Neem een abonnement

Geef cadeau