very vintage
![De geschiedenis van Cabaret: hoe een weirde queer musical uitgroeide tot een filmklassieker Liza Minnelli in Cabaret](https://image.winq.nl/281745.webp?imageId=281745&x=0.00&y=0.00&cropw=76.04&croph=99.61&width=720&height=520&format=jpg)
De geschiedenis van Cabaret: hoe een weirde queer musical uitgroeide tot een filmklassieker
Het is 1971 en Liza Minnelli denkt dat ze de grootste fout van haar leven heeft gemaakt. Wat moet er in godsnaam terechtkomen met de weirde goedkope queer musicalverfilming waarin ze is beland? 43 jaar later wordt Cabaret gezien als een Hollywoodklassieker die nog altijd geldt als zeer invloedrijk.
De Amerikaanse entertainmentdeskundige Matt Baume heeft een uitgebreide analyse gemaakt van de film Cabaret. De film is gebaseerd op een serie verhalen, die uiteindelijk leidden tot een Broadway-musical, in 1968. In 1971 werd begonnen met de verfilming van het muzikale verhaal, die draait om de uitgesproken, maar ook sleazy cabaretdiva Sally Bowles, in het Berlijn van 1931.
het verhaal
Op een avond Sally een zekere Bryan. Ze zijn allebei naar Berlijn voor hetzelfde: de vrijheid. Bryan wil schrijven, Sally wil optreden. Sally laat hem Berlijn zien en flirt met hem, maar hij is niet geïnteresseerd, al zegt hij niet waarom. Sally vindt het echter geen big deal dat hij op mannen valt. De queer scene was heel open in Berlijn. Er waren gay magazines, theaters en bars, noem maar op.
Te zien is hoe de nazi’s steeds meer invloed krijgen en hoe de sfeer steeds grimmiger wordt. Zo komen Joden steeds meer onder vuur te liggen, kinderen zingen patriottistische liederen, en steeds meer Duitsers sluiten zich aan bij het nazi-gedachtengoed. En dan blijkt de sinistere spreekstalmeester van de venue waar Sally optreedt ook nog antisemitisch.
Uiteindelijk draait Cabaret erom hoe kwetsbaar mensen als Sally en Bryan zijn, en hoe eenvoudig het is voor groepen mensen om macht af te dwingen en de maatschappij naar hun hand te zetten.
de achtergrond
Matt Baume begint bij het begin: het eerste idee voor de film. Tijdens een etentje met vrienden kreeg voormalig danser en choreograaf Bob Fosse lucht van het idee om Cabaret te verfilmen. Hij had in de jaren vijftig enkele succesvolle musicalfilms gemaakt, maar zijn laatste poging was geflopt. Dat was Sweet Charity, een film die ging over een sekswerker die een relatie krijgt met een filmster (leuk detail: een deel van de choreografie van Beyoncés ‘Get Me Bodied’-video is een eerbetoon aan (of afgekeken van, dat kan ook) deze film).
Met Cabaret wilde Bob Fosse zijn grote comeback maken, nadat zijn reputatie was geruïneerd en Hollywood niet meer geïnteresseerd was in musicalfilms. Cabaret was een musical die op Broadway werd uitgevoerd en aanvankelijk tot veel controverse leidde. Thema’s die werden aangestipt waren antisemitisme, discriminatie, homoseksualiteit en abortus. De voorstelling ging over mensen die jarenlang wegkeken van wat er gebeurde na de opkomst van de nazi’s, en net zolang doorfeesten tot het niet meer ging en de Berlijnse queer scene in een paar maanden van de kaart hadden geveegd. Cabaret was een metafoor voor het echte gevaar niet willen zien en je overgeven aan hedonistisch uitgaan.
interessante details
In zijn verhaal komt Matt Baume met een lading aan interessante details. De twijfels over Bob Fosse bijvoorbeeld, omdat die net een flop op zijn naam had staan en bij gebrek aan talent aan de kant geschoven zou worden als regisseur. Of dat de shoot van de film aanvankelijk gepland stond op locatie in Duitsland, maar daar zagen ze het niet zitten om nog geen 25 jaar na WO II een film te maken waarin nazi’s werden geportretteerd.
Of dat het personage van Sally Bowles al voor de Broadway-show met Liza Minnelli in gedachten was geschreven, maar dat de producent vond dat de rol te ‘sloppy’ voor haar zou zijn. Maar dankzij een aantal edgy rollen werd ze alsnog gevraagd voor de film. En dat ze zich tijdens de opnames regelmatig afvroeg waarin ze was beland. Aanvankelijk zag ze niets in haar tegenspeler, bijvoorbeeld, en vond ze de productie klein en goedkoop.
hedendaagse parallellen
Tot slot trekt Matt Baume een parallel met de huidige tijd, waar bepaalde vrijheden ook weer onder vuur liggen, en waar bepaalde krachten van toen opnieuw lijken op te spelen. En zo is Cabaret na 43 jaar nog altijd actueel.