Mijn geloof en ik
“Homo-emancipatie wordt door extreemrechts gebruikt als een stok om moslims mee te slaan”
Cem Yalcinkaya vertelt zijn verhaal
Ondanks de oneindige hoeveelheid discussie die er in Nederland over de islam gevoerd worden, blijven LHBTQ-moslims veelal onbesproken. Extreemrechts zet de islam haaks op homorechten of vrijheid om te zijn wie je bent.
Organisaties als Secret Garden en Stichting Maruf, die onlangs een eervolle Jos Brink Prijs kreeg toegewezen, bieden LHBTQ-moslims een veilige plek tussen de problematiek in hun eigen bevolkingsgroep en die van de grotere niet-islamitische meerderheid.
Journalist Manju Reijmer sprak voor Winq met acht vooraanstaande of uitgesproken queer moslimmannen over hún interpretatie van islam. Vandaag het verhaal van Cem Yalcinkaya.
“Ik ben opgegroeid in Antiochië, in het zuiden van Turkije. Ik kijk met plezier terug op mijn kinderjaren. Toen ik ontdekte dat ik gevoelens had voor jongens, besloot ik door Scandinavië te gaan reizen. Ik ontmoette soortgelijke mensen, voor wie geaardheid geen probleem was. Dat zij het goed hadden met hun familie bewonderde ik.
Mijn moeder was in het begin niet zo enthousiast. Ze was bang voor haar eigen toekomstbeeld, maar ze heeft me nooit in de steek gelaten. Ze is hier zelfs op bezoek geweest. Ik was bang voor mijn oudste broer, maar zijn reactie was de beste: ‘Gefeliciteerd! Waarom heb je zo lang gewacht?’ Ik kom uit een islamitische cultuur, maar ik ben geboren in een seculiere familie.”
![geloof en ik geloof en ik](https://image.winq.nl/115930.webp?imageId=115930&width=960&height=1250&format=jpg)
“In Turkije is er een taboe rondom homoseksualiteit. Mensen zijn bang om uit de kast te komen. Helaas zijn er geen wetten die discriminatie van LHBTQ’s verbieden. Er zijn hatecrimes tegen transgenders. Gay Pride Istanbul werd dit jaar weer verbannen.
De legislatieve hervormingen van het Tanzimaat decriminaliseerden homoseksualiteit in het Ottomaanse Rijk al in 1858. Ter vergelijking, homoseksualiteit werd in Engeland in 1967 gedecriminaliseerd. Ik geloof dat het huidige homofobe discours in islamitische landen een bijproduct is van westers kolonialisme. Turkije werd niet gekoloniseerd, maar de heteroseksuele matrix van het negentiende-eeuws modernisme uit het Westen is
wel overgenomen.
In Nederland wordt homo-emancipatie door extreemrechts gebruikt als een stok om moslims mee te slaan. Emancipatie is een holistisch begrip. Je kunt niet een groep mensen uitsluiten om ervoor te zorgen dat een andere groep zich ‘erbij’ voelt horen. Het doet mij pijn om te zien dat er ook racisme is binnen de gayscene. Ik voel een verantwoordelijkheid om hier wat tegen te doen. Als het op mijn pad komt, zeg ik iets. Als ‘nieuwe Nederlander’ blijf ik in onderhandeling met mijn omgeving.”
Beeld: Armando Branco