Filmrecensie

The Happy Prince is een vuige, weergaloze ode aan Oscar Wilde (****)

Leestijd: 4 minuten - door Martijn Kamphorst op 21 juli 2018

Met passieproject The Happy Prince, over de tragische laatste jaren van grootheid Oscar Wilde, brengt regisseur/scenarist/acteur Rupert Everett een vuige, intense ode aan een enigmatische, soms onuitstaanbare man.

Het is niet de eerste keer dat Everett de rol van Wilde op zich neemt. Twee keer eerder belichaamde hij de schrijver in een grote productie op het witte doek (An Ideal Husband en The Importance of Being Earnest), één keer eerder op de planken, in The Judas Kiss. Een van de redenen voor zijn fascinatie laat zich niet moeilijk raden. Everett bepleite lange tijd luid en duidelijk dat je als gay acteur beter niet uit de kast kon komen, gezien de aanzienlijke schade die het zijn carrière naar eigen zeggen had aangebracht. 

In deze film, waar hij reeds zo’n tien jaar terug aan begon, neemt Everett de rol van hoofdrolspeler, regisseur én schrijver op zich. In alle facetten spat de passie van het scherm; je merkt dat Wilde en zijn werk door Everetts aderen stromen. Wildes korte sprookje The Happy Prince, over een standbeeld van een prins die zijn bladgoud en edelstenen stukje bij beetje opoffert om het lijden van zijn stadsgenoten te verzachten, dient als rode draad en kapstok. Deze metafoor voor Wildes verval wordt gelardeerd met het prachtige proza van de schrijver.

In het grimmige kostuumdrama volgen we een afgetakelde Wilde in de laatste jaren van zijn leven. Voor wie niet bekend is met de treurige geschiedenis van zijn val: na een affaire met Lord Alfred ‘Bosie’ Douglas, werd Wilde veroordeeld tot twee jaar dwangarbeid voor onzedelijke handelingen met een man. Zo kwam de grootheid uit de Londense high society genadeloos ten val. Na zijn vrijlating uit de gevangenis, liet het leeuwendeel van zijn oude posse hem als een baksteen vallen. Pas in 2017 ontving Wilde overigens postuum een eerherstel, samen met o.a. Alan Turing (over wie eerder een prachtige biopic werd gemaakt).

De enigen die hem door dik en dun blijven steunen en hem direct na zijn vrijlating van een nieuwe identiteit en onderkomen voorzien, zijn ex-geliefde Robbie Ross (een ijzersterke Edwin Thomas) en Reggie Turner (Colin Firth). Toch kiest hij tegen beter weten in al gauw voor een weerzien met de frivole, arrogante Bosie (Colin Morgan), waarna zijn situatie van kwaad tot erger gaat.

“Everett speelt een vervallen, soms ronduit smerige Wilde”

Waar we in kostuumdrama’s – zeker het biografische soort – veelal brave, gepolijste koek voorgeschoteld krijgen, kiest Everett voor een vuiger portret. Hij speelt, met behulp van uitstekende grime, een soms ronduit smerige, vervallen Wilde, ver verwijderd van de glans en glamour uit zijn hoogtijdagen. Ook de seks en drugs komen rijkelijk aan bod. Dat lef levert een invoelbaar, kwetsbaar portret op van een even enigmatische als onuitstaanbare Wilde.

De film is eigenzinnig, rauw, boeiend, maar niet perfect. Grootste gemiste kans zijn sterren Colin Firth en Emily Watson. Met name Watson is gecast in een ronduit nietszeggende bijrol die door ieder ander actrice gespeeld zou kunnen zijn. Het doet vermoeden dat de twee met name gecast zijn om de posters op te leuken. De werkelijke prestatie ligt bij Morgan en Thomas, die samen met Everett verantwoordelijk zijn voor de grootste hoogtepunten. Zoals de fantastische scène waarin Wilde samen met bondgenoten Reggie en Robbie wordt opgejaagd door een stel opgefokte, homofobe Britten. Even weergaloos is het beladen weerzien tussen Bosie en Wilde, net na diens vrijlating.

Ook de soms wat rommelige montage, met hier en daar een harde overgang of verwarrende flashback binnen flashback, levert soms wat ongewenste ruwe randjes op. Al dragen ze af en toe ook bij aan de toenemende staat van verwarring van de aftakelende schrijver. Ten slotte voelt de wat wollige, zwaar aangezette soundtrack niet op zijn plaats bij dit anderszins verrassende kostuumdrama.

Zoals Wilde schreef in The Ballad of Reading Goal: Each man kills the thing he loves. Precies dat doet Everett hier, op indrukwekkende wijze.

The Happy Prince
Met: Rupert Everett, Colin Morgan, Edwin Thomas, Colin Firth, Emily Watson
Regie: Rupert Everett
Nu in de bioscoop

Advertentie
Advertentie
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine #92

Deze keer: André van Duin, Dorian Bindels en 4 mannen over cosmetische ingrepen

Neem een abonnement

Geef cadeau