The White Crow draait sinds 11 april in de Nederlandse bioscopen. Het is een kleine release die door al het Marvel-geweld een beetje is ondergesneeuwd, maar de film is de moeite van het kijken meer dan waard.

Levensverhaal
De film vertelt het levensverhaal van Rudolf Nureyev, een unieke danser die de wereld van het ballet voorgoed veranderde. Tijdens zijn eerste Europese tournee overtrad hij de Sovjet-regels door omgang te hebben met lokale Parijzenaars. De KGB wilde Nureyev terugsturen naar de Sovjet-Unie, maar hij vroeg asiel aan in Oostenrijk.

Daarna groeide Nureyev uit tot de grootste danser van zijn tijd. Hij werd artistiek leider van het Parijse Opera Ballet. In 1993 overleed Nureyev aan de gevolgen van aids.

Kritiek
In de film toont Ralph Fiennes de danser op de toppen van zijn kunnen. Nadat de film in première ging, klonk dezelfde kritiek die Bohemian Rhapsody kreeg: net als in de film over Queen en Freddie Mercury zouden allerlei belangrijke elementen uit het leven van Nureyev die verwijzen naar zijn homoseksualiteit niet in de film te zien zijn.

Nureyev was moeilijk, egoïstisch, arrogant en narcistisch. In een interview met Queerty vertelt Fiennes dat hij en scriptschrijver David Hare deze trekjes niet hebben afgezwakt. Waarom dan wel die elementen uit de film gelaten waaruit blijkt dat Nureyev de Sovjet-Unie wilde verlaten omdat hij gay was en vrijheid wilde?

Biografieën
Het antwoord van Fiennes: ‘We laten in de film duidelijk zien dat Nureyev gay is. De mensen die we spraken over Nureyev en die hem persoonlijk kenden, waren behoorlijk terughoudend in hun uitlatingen hierover. Nureyev was in het begin niet heel actief als gay op seksueel gebied.” Fiennes wijst op verschillende biografieën waarin staat dat Nureyev relaties aanknoopte met vrouwen.

Het complete interview met Ralph Fiennes lees je hier. En kijk ook even naar de trailer.