column

Rocher Koendjbiharie

“De strijd van de transgemeenschap gaat over ons allemaal”

Rocher Koendjbiharie over radicale solidariteit

Leestijd: 2 min

Trans personen zijn door fascistische leiders tot zondebok gemaakt. Die aanval zou bij iedere gemarginaliseerde persoon tot verzet moeten leiden, aldus columnist Rocher Koendjbiharie. “Onze onderdrukkers hebben hetzelfde gezicht.”

Een typisch kenmerk van fascisme is het aanwijzen van zondebokken en mensen ervan overtuigen dat die de oorzaak zijn van alle problemen in de samenleving. De transgemeenschap is tot een van die zondebokken gemaakt. Wat ik daaraan moest doen, wist ik niet, maar dat ik niet stil kon blijven, was me duidelijk. Ik bedacht een ‘challenge’, Strijden Door Te Schrijven, en ging aan de slag. De afgelopen maand schreef ik elke dag een stuk over trans kwesties of sprak ik met trans mensen om geld op te halen voor een organisatie die zich voor hen inzet.

“door als onderdrukte mensen te bewegen vanuit solidariteit, bepleitte hooks, vergroten we onze draag- en slagkracht”

De mensen in de transgemeenschap zie ik als mijn broeders, zusters en sibbelingen – zij zijn onderdeel van de grotere gemeenschap waar ik ook toe behoor. We hebben een gedeelde geschiedenis en een gedeelde strijd. Hoeveel transfobe LHB’s ook beweren dat dit niet het geval is, onze onderdrukkers hebben hetzelfde gezicht en ambiëren eenzelfde regressieve toekomst gebaseerd op een geromantiseerd en vooral niet bestaand verleden: het witte, traditionele heteroseksuele gezin staat voorop, de natiestaat is enkel gevuld met mensen uit het witte ras.

Ook als gemelaneerde* en geracialiseerde** man zie ik deze strijd als de mijne. De witte suprematie waar ik me tegen verzet, die zijn pijlen richt op mensen als ik, komt voort uit het destructieve koloniale denken van eeuwen terug. Een denken dat lichamen als het mijne probeerde te controleren en vervormen naar een westers, wit en binair ideaalbeeld. Precies datzelfde overkomt nu de transgemeenschap.

Erkennen dat er een verband bestaat tussen de verschillende vormen van onderdrukking –zelfs als je dat verband (nog) niet weet te herkennen of verwoorden – en hiernaar handelen, is bewegen vanuit solidariteit. Onze gevechten zijn allemaal verbonden omdat we strijden tegen dezelfde onderdrukkende mechanismen. De grote Amerikaanse schrijver en hoogleraar bell hooks noemde dit principe de White-Supremacist Capitalist Patriarchy. Voor hooks was het essentieel om de verschillende onderdrukkingsvormen met elkaar in verband te brengen en dit te blijven doen, zodat we het allemaal gaan inzien en hiernaar gaan handelen. Door te bewegen vanuit solidariteit, bepleitte hooks, vergroten we onze draag- en slagkracht.

“door verschillende onderdrukte groepen tegen elkaar uit te spelen, leiden deze leiders de aandacht af van zichzelf”

Alle onderdrukkingsvormen los van elkaar zien, is onderdeel van de verdeel-en-heerstactiek die gebruikt wordt om bewegingen zwak te houden. “Trans mensen zijn niet de reden dat je geen eieren, gezondheidszorg of een huis kunt betalen. Je richt je op de verkeerde 1%”, sprak actrice Laverne Cox onlangs treffend in praatprogramma The View. Trans mensen zijn niet verantwoordelijk voor de afbrokkeling van publieke voorzieningen, de betaalbaarheid van het leven of de aftakeling van de samenleving in het algemeen — de rijken dragen deze verantwoordelijkheid: vele politieke leiders, zoals Trump, maar ook de VVD, die in Nederland al decennia aan de macht is, maken keuzes ten gunste van de rijken omdat ze zich laten bespelen door de rijken. Maar door verschillende onderdrukte groepen tegen elkaar uit te spelen, leiden zij de aandacht af van zichzelf, van de ware daders.

Solidariteit gaat voor mij verder dan het principe van hooks, de wortels gaan dieper. Radicale solidariteit gaat over empathie en (mede)menselijkheid, over de erkenning dat een gemeenschap waar ik zelf niet toe behoor tot doelwit wordt gemaakt. Tegen dat gegeven, tegen die aanval zou elk mens in verzet moeten komen.

* Mensen met meer melanine in hun huid, waardoor ze een bruine huidskleur hebben.

** Tot ras gemaakt – ras zoals we dat vandaag de dag kennen, is een construct bedacht ten tijde van het kolonialisme, met als doel gemelaneerde mensen als minder af te schilderen om zo de slavernij te rechtvaardigen. Wanneer iemand vandaag de dag racisme meemaakt, dan is dat omdat die geracialiseerd is.

Powered by Labrador CMS