Deel acht uit de serie

Lekker foute muziek: de aanstekelijkste deuntjes van Aqua

Wat deden deze vrolijkerds nog meer, naast Barbie Girl?

13 april 2021, Jaap Bartelds, 8 minuten

Barbie Girl kennen we allemaal nog wel, maar waarmee scoorde het Scandinavische noveltygroepje Aqua nog meer? Met een video vol foute kannibalengrappen, een dum-dum-da-die-da niemendalletje en daarna gingen ze ineens op de serieuze, kunstzinnige toer. Hier zes lekker foute kneiters van Aqua.

Uit de krochten van YouTube borrelen allerlei gekke, lachwekkende, bizarre en superslechte muziekvideo’s op. Die verzamelen we iedere dinsdag voor je in Winqs Lekker Foute Muziekrubriek. Elke week komen er een paar nieuwe (oude) liedjes bij.

Dit is deel acht. De vorige afleveringen vind je hier:

Aqua – ‘Roses Are Red’

Voordat de Noors-Deense formatie Aqua in 1997 een wereldhit scoorde met het even aanstekelijke als kinderachtige ‘Barbie Girl’, waren ze al even bezig. In Noorwegen, Zweden en Denemarken scoorden ze een jaar eerder al een vette toptien-hit met ’Roses Are Red’, een rechttoe rechtaan dum-dum-da-die-da niemendalletje met een video waarin de leden weliswaar kleurrijk, maar nog niet ronduit cartoonesk uit de hoek kwamen.

Aqua – ‘Lollipop (Candyman)’

Hoewel het lied over snoep gaat, heeft de video gek genoeg ruimtevaart als thema. Dat betekent dat de zangeres een grijs glimmend pak aan heeft en pruiken met piekhaar (want er is immers geen zwaartekracht in de ruimte). Dit is in Nederland nooit uitgebracht op single, wat uiteraard een enorm gemis is.

Aqua – ‘Doctor Jones’

Dit was in Nederland de opvolger van ‘Barbie Girl’. Waar ze met hun Barbielied de nummer 1-positie behaalden, bleef dit steken op de derde plaats. Het thema is deze keer Indiana Jones, met een jungle-avontuur dat uitmondt in het koken in een pot van de voltallige band. Op de zanger met de olijke kuiltjes in z’n wangen na, die heeft een glansrol als de reddende Doctor Jones.

Aqua – ‘My Oh My’

Van het debuutalbum van Aqua, Aquarium genaamd, werden wereldwijd maar liefst zeven singles uitgebracht. Naast de serieuze ballad ‘Turn Back Time’ waren dat steevast clowneske tracks in de stijl van ‘Barbie Girl’. Dit is er ook weer zo een. Ditmaal vormt een piratenschip het decor voor allerlei schermutselingen.

Aqua – ‘Cartoon Heroes’

Na het wereldwijde succes van het debuutalbum Aquarium volgde plaat nummer twee: Aquarius. De single-successen werden wat minder, maar een parel als ‘Cartoon Heroes’ willen we je niet onthouden. Want wat zingen Lene en René ineens raar, alsof ze in een vacuum zitten dat alle lucht uit hun lichamen heeft gezogen. Na ‘Lollipop’ was dit hun tweede video met een ruimte-avontuur. Inderdaad, ze begonnen een beetje in herhaling te vallen. Wat we ook al zagen aan de niet bijster originele tweede albumtitel.

Aqua – ‘Playmate to Jesus’

We stipten het eerder al even aan: soms ging Aqua ineens op de serieuze toer. In 2011 kwam Aqua met een derde album, Megalomania. Hierop staat deze single die alleen in Denemarken de hitlijst haalde. De video is heerlijk kunstzinnig, met Lene in gothic outfits en René onder een mutsje. Alleen Lenes verderlichte stem verraadt hier eigenlijk dat we te maken hebben met de originele vertolkers van ‘Barbie Girl’. Let ook op haar fraaie grijze ballenjurk.

Vorige keer: Lekker foute muziek: de verbjörkelijke hitjes van Sam and the Womp

Ze maken hysterisch kleurrijke video’s, liedjes die in je oor kruipen om er nooit meer uit te komen en komen voor de helft uit Nederland, het duo Sam and the Womp. Gek genoeg zijn ze hier nooit echt doorgebroken, dus daarom een ode aan dit stelletje ongeregeld. Maar wat heeft het allemaal met Björk te maken?

Sam and the Womp – ‘Bom Bom’

Wat dat met Björk te maken heeft? Eigenlijk helemaal niets, op de tongval van zangeres Bloem de Ligny na. Die heeft namelijk een klein beetje een gelijkenis met de IJslandse zangeres. Als Bloem klonk haar muziek ook vrij Björky, terwijl ze met Sam and the Womp een mengsel maakt van kinderlijk toegankelijke pop gemixt met Balkan-, ska- en dub-invloeden. We worden in ieder geval erg vrolijk van ‘Bom Bom’. Pompompom… Dit was hun enige bescheiden Nederlandse hitje in 2012, maar in het VK kwam het op nummer één.

Sam and the Womp – ‘Ravo’

Tot 2014 was Sam and the Womp nog een trio, dat bestond uit trompettist Sam Ritchie, zangeres Bloem de Ligny en producent Aaron Audio. Die laatste stapte in dat jaar uit de band en sindsdien zijn Sam en Bloem een duo. Let in alle video’s even op de prachtige outfits van Sam and the Womp, niet alleen Bloem, maar ook de heren maken werk van hun (ook al zo kleurrijke) garderobe.

Sam and the Womp – ‘Zeppelin’

Stel dat Sam and the Womp in het vorige decennium wereldwijd was doorgebroken. Dan hadden we de make-up van Bloem wellicht net zo normaal gevonden als mondkapjes nu en liep jij misschien ook wel rond met een gezicht vol glitters.

Sam and the Womp – ‘Fireflies’

Had hier een lekkere rave-beat ondergezet en het feest was helemaal compleet. Maar op een ska-achtig ritme werkt het ook. ‘Fireflies’ stamt uit 2016 en had zo naar het Songfestival gekund voor bijvoorbeeld Bosnië & Herzegovina.

Sam and the Womp – ‘Ice Cream Man’

Dit was in 2018 voorlopig de laatste single van Sam and the Womp. Het is een lichtvoetig reggaedeuntje waarin het duo samen met wat figuranten te zien is in prinsessenjurken. Eigenlijk is dit de perfecte muziek voor als je een jaar of vier bent, of een tikje ouder. Of we snel weer iets gaan horen van Sam en Bloem? Je weet het maar nooit, maar echt vergeten zullen we ze niet meer.

Die keer daarvoor: vijf keer (bijna) hetzelfde liedje van Rick Astley

Rick Astley was eind jaren tachtig een van de boegbeelden van Stock, Aitken & Waterman, die in die tijd een stortvloed aan min of meer dezelfde liedjes over de hitlijsten leegkieperden. Met zijn kenmerkende stem gaf Rick nog enig cachet aan die dertien-in-een-dozijn hits. We zetten de bekendste voor je op een rijtje. Let’s go rickrolling!

Rick Astley – ‘Never Gonna Give You Up’

We beginnen natuurlijk bij Ricks eerste en allergrootste hit. Het verhaal van Rick Astley was wel leuk: hij was een soort boodschappenjongen die werkte in de studio van Stock, Aitken en Waterman. Hij bracht al zingend de koffie rond (of hebben we dat zelf verzonnen) en werd intussen klaargestoomd voor een loopbaan in de muziek. ‘Never Gonna Give You Up’ kwam uit in september 1987 en stond vier weken op één in de Nederlandse Top 40. In de video doet een danser een acrobatische act met een muur, iets wat veel jongeren destijds ook probeerden en daarbij lelijk te pletter stortten.

Rick Astley – ‘Whenever You Need  Somebody’

Min of meer tegelijk met ‘Never Gonna Give You Up’ stond Rick ook nog in de hitlijsten met een duet, dat daar een beetje per ongeluk in terecht was gekomen. ‘When You Gonna’ ligt qua titel precies in tussen de twee eerste solosingles. Er is geen video van ‘When You Gonna’ en wie Lisa is, zijn we ook allang weer vergeten. Maar hier horen we eerst hoeveel soul de stem van Rick eigenlijk in zich had. Wat dan weer minder sterk terugkomt op ‘Whenever You Need Somebody’, een vrij vlak liedje dat niet echt blijft hangen.

Rick Astley – ‘Together Forever’

Was Rick Astley cool? Het was niet bepaald een hunk à la Jason Donovan met z’n blondering en z’n surfdudebody, maar eigenlijk altijd gewoon de boodschappenjongen gebleven. Hij danste als een houten klaas, keek in de camera als een konijn in de koplampen van een auto en had het kapsel van een brave hendrik. Wat gunde je hem een affaire met de blonde stoot uit deze video. Of een vluggertje met die leuke jongen met z’n zwartgelokte vetkuif. Dat kan natuurlijk ook.

Rick Astley – ‘She Wants To Dance With Me’

Een jaar na zijn debuutalbum verscheen plaat nummer twee, Hold Me In Your Arms genaamd. Het was de laatste die hij maakte met Stock, Aitken en Waterman, wat we ook wel snappen: want wederom kwamen ze met allemaal dezelfde hits op de proppen. In 1990 brak hij met het trio en noemde hij zijn derde album uit 1991 heel toepasselijk Free. Hits leverde die hervonden vrijheid nauwelijks nog op, ‘Cry For Help’ haalde de Top 40 nog en daarna was het klaar. Dit is de leadsingle van het tweede album uit 1988.

Rick Astley – ‘Take Me To Your Heart’

In deze video laat Rick nog een keer zijn inner nerd los. Zijn we nog helemaal vergeten dat zijn debuuthit nog onderwerp werd van een jarenlang durende online meme, genaamd Rickrolling. Je klikte op een link die iets anders beloofde en hop, daar klonk het intro al van ‘Never Gonna Give You Up’. Het leverde Rick korststondig enige belangstelling op, maar een comeback zat er helaas voor hem niet in.

Rick Astley – ‘When I Fall In Love’

Stock, Aitken & Waterman waren nooit zo van de ballads. Rick Astley wel, zo was te horen op de dubbele a-kant van zijn derde single ‘My Arms Keep Missing You’, dat rond kerst 1987 een hit werd. Luister maar eens naar die prachtige strijkers, die uit een plastic doosje komen. Net als op de laatste SA&W-single ‘Hold Me In Your Arms’ klinkt Rick hier zoals hij eigenlijk zelf had bedoeld (althans, dat denken we): niet als een formulepopster maar als een echte zanger.

Die keer daarvoor: de beste van Baccara

Ken je ze nog, de Spaanse dames van Baccara die zich met hun ‘Yes Sir, I Can Boogie’ naar een hoogtepunt hijgden in de Top 40? Die maakten daarna nog zeker vier keer precies hetzelfde liedje, maar dan telkens nét een tikkie anders. Hier zijn ze, van ‘Sorry, I’m a Lady’ en ‘Parlez-Vous Français’ tot ‘The Devil Sent You to Lorado’, die laatste inclusief schrikeffect.

Baccara werd opgericht in 1977 en bestond uit de zangeressen Mayte Mateos en Maria Mendiola. De een droeg steevast een witte jurk, de ander ging gekleed in zwart (al maakten de twee af en toe een uitzondering). We houden het in dit lijstje even bij Baccara in de originele bezetting, die tot 1981 bleef bestaan.

De dames scoorden een serie hits die steevast begonnen met een gesproken of gehijgd intro, daarna klonken er aanzwellende violen en knalde de discobeat erin. Met een beetje geluk volgde halverwege nog een parlando intermezzo of nog een hijgsalvo. We trappen af met hun debuuthit, die geldt als een blauwdruk voor hun latere werk.

Baccara – ‘Yes Sir, I Can Boogie’

Hoewel het overtuigende gehijg van het intro doet vermoeden dat Baccara een pikant bedoelde act was, is het tegendeel eerder waar: naast wat ademstootjes kwam er nooit een onvertogen woord uit de kelen van Mayte en Maria. Ja, af en toe waren ze een beetje dubbelzinnig (luister eens naar hun cover van ‘Yummy Yummy Yummy, I Got Love in My Tummy’), maar meestal keurig netjes. Hier kunnen ze prima boogie-woogieën, maar ze hebben er wél een zeker nummer voor nodig.

Baccara - ‘Sorry, I’m a Lady’

Het schijnt dat de Baccaraatjes geen woord Engels spraken en alle teksten fonetisch uit hun hoofd leerden. Vandaag ook die fantastische uitspraak in dat al even fantastische intro: ‘Here comes thaaat maaan agaaan!” Let in het filmpje ook even op het publiek, dat om het duo heen staat te foxtrotten.

Baccara – ‘Darling’

Single nummer drie. De eerste twee haalden nog de nummer één-positie in de Top 40, deze kwam tot nummer zeventien. We hadden nog niets gezegd over de dansjes van Baccara, die zijn namelijk eenvoudig doch geraffineerd: ze wijzen de hele tijd dingen aan die er niet zijn. En soms wel, kijk maar eens hoe ze ‘magic eyes’ uitbeelden.

Baccara – ‘Koochie Koo’

Helaas geen live-optreden van dit lied, maar er is een mooie video edit gemaakt waarbij opvalt dat de dames wat dansjes betreft ook goed hebben naar Spaanse flamenco folklore. Het lied zelf is een niemendalletje dat neigt naar stoute dingen: “I was bound to Koochie Koo, I wanna play with you.” Toch maar mooi tot 21 gekomen in de Top 40.

Baccara – ‘Granada’

Over folklore gesproken: van alle Baccara-hits is deze het minst disco en het traditioneelst, waarschijnlijk ook omdat het lied in het Spaans is gezongen. Het is de vijfde single die ze uitbrachten in 1977, maar het werd behalve in Spanje nergens een hit.

Baccara – ‘Parlez-vous Français’

Met dit lied vertegengwoordigde Baccara in 1978 Spanje op het Eurovisie Songfestival. Het had de grote doorbraak moeten betekenen in Europa, maar ‘Parlez-vous’ werd slechts een bescheiden hit. In Zweden en België haalde het lied de top tien, in Nederland kwam het tot nummer dertig. O ja: ze werden uiteindelijk zevende op het Songfestival.

Baccara – ‘The Devil Sent You to Lorado’

Misschien is dit wel het allerleukste lied van Baccara, omdat het nét even anders is: een piano-intro in plaats van viool (die piano komt gelukkig na een halve minuut alsnog), een special effect in de vorm van een gunshot, het gefluister in het refrein en de geweldig geacteerde schrikreactie van de dames.

Baccara – ‘Light My Fire’

‘The Devil Sent You to Lorado’ viel een beetje tussen wal en schip, want de track stond helaas niet op het debuutalbum en ook niet op de follow-up, waarvan naast ‘Parlez-vous Français’ ook ‘Light My Fire’ zeer de moeite waard is. Waar Jim Morrison van The Doors er zijn bronstige bariton op losliet, gingen de dames van Baccara volledig op standje gezellig.

Baccara – ‘La Bamba’

Nog een cover, deze keer van een volksliedje dat bekend is geworden in de versie van Ritchie Valens. Het lijkt pure improv wat Mayte en Maria heer hebben neergezet en het valt de dames dan ook niet mee om alles precies te lipsyncen. Het gedeelte waarin ze zogenaamd spontaan in de lach schieten, is dan ook onbedoeld hilarisch.

Baccara – ‘Ay, Ay Sailor’

In totaal maakte Baccara in de originele bezetting vier albums. Dit lied staat op album drie, Colours genaamd. Baccara bestaat nog steeds en treedt ook nog altijd op, dat wil zeggen: zowel Maria als Mayte heeft een eigen Baccara waarbij ze samen zingen met steeds weer andere zangeressen. Maar de grote successen droogden op aan het einde van de jaren zeventig en je zou ‘Ay, Ay Sailor’ daarom best mogen beschouwen als hun afscheidssingle.

Die keer daarvoor: de 5 kazigste van Jermaine Jackson

Jermaine Jackson was misschien de knapste van de Jacksons, maar muzikaal gezien zit hij in het lekker foute hoekje. De video van ‘Dynamite’ is misschien wel de jarentachtigste jarentachtigvideo die er bestaat, zijn duet met Pia Zadora pure schmalz. En zo zijn er meer liedjes van Jermaine die zeker de moeite waard zijn.

Lees meer

Magazine 107
Deze keer: een queer trouwspecial, It's a Sin en alles over de verkiezingen
Advertentie
Advertentie
Delen op

Winq in je inbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks een overzicht van de beste artikelen.

Magazine 107

Deze keer: een queer trouwspecial, It's a Sin en alles over de verkiezingen

Neem een abonnement

Geef cadeau